Love bombing! SOS!

Ένα επικίνδυνο dating trend το «love bombing» (βομβαρδισμός αγάπης), είναι η τελευταία τάση που κατακλύζει το διαδίκτυο και τα σάιτ γνωριμιών.

Λίγο καιρό πριν είχαμε το ghosting, το benching και το DTR όπου τα άτομα χειραγωγούν τα συναισθήματα των άλλων για δικό τους όφελος.

Τώρα, το Love bombing είναι μία τακτική η οποία συνεπάγεται την άμεση αποπλάνηση ενός νέου παρτενέρ δείχνοντάς του αγάπη.

Σύμφωνα με το New York Post, αυτό συμβαίνει συχνά στις έντονες σχέσεις πάθους, στις οποίες η αίσθηση του ρομαντισμού μπορεί να απομακρύνει τις ανησυχίες και τις αμφιβολίες.

Αυτή η τακτική λοιπόν, αφήνει ελάχιστο περιθώριο στο άλλο άτομο να αμφισβητήσει τις προθέσεις του συντρόφου του.

Στόχος των «βομβαρδιστών αγάπης» είναι να σας κάνουν να νομίζετε ότι σας είναι απαραίτητοι και το κλειδί για τη μελλοντική σας ευτυχία.

Θα επαινούν συνεχώς όλες τις καλές πλευρές του χαρακτήρα σας και θα ισχυρίζονται ότι είναι «καλοί ακροατές» αλλά είναι επιρρεπείς σε εκρήξεις θυμού, τις οποίες χρησιμοποιούν για να τους βοηθήσουν να αποκτήσουν μεγαλύτερο έλεγχο.

Το χαρακτηριστικό αυτό έχει συσχετιστεί με ανθρώπους που έχουν ναρκισσιστικές ή κοινωνικοπαθητικές τάσεις, άτομα που σύντομα χάνουν τον σύντροφό τους μετά από ξαφνική απώλεια ενδιαφέροντος και αλλαγή στην προσωπικότητα.

Ο Dale Archer, ψυχίατρος ο οποίος αρθρογραφεί στο Psychology Today σχολίασε επί του θέματος:

Αν υπάρχει μια απότομη μετατόπιση στο είδος της προσοχής, από την αγάπη και την αγάπη στον έλεγχο και τον θυμό, με τον σύντροφό να έχει παράλογες απαιτήσεις, αυτό είναι ένα μεγάλο σημάδι.

Ακριβώς όπως ο βομβαρδισμός αγάπης είναι η θετική ενίσχυση (κάνε ό, τι θέλω, και θα σε γεμίσω με αγάπη), η υποτίμηση είναι η αρνητική συνέπεια (κάνεις κάτι λάθος, γι ‘αυτό σε τιμωρώ).

Ο Archer έδωσε ένα καλό τεστ για να αντιληφθείτε τα αρχικά σημάδια:

Μια καλή δοκιμασία είναι να σκεφτείτε τον καλύτερο σας φίλο, πόσα κοινά και πόσο συχνά συμφωνείτε (ή διαφωνείτε) μεταξύ σας.

Τώρα εξετάστε πόσο καιρό χρειαζόταν για την οικοδόμηση αυτού του δεσμού.

Είναι πιθανό κάποιος που μόλις συνάντησετε να σας γνωρίζει όσο και ο καλύτερός σας φίλος;

Αν η απάντηση σας είναι «ναι», τότε πρέπει να δώσετε προσοχή!

Προσπαθήστε να αξιολογήσετε εάν οι πράξεις του συνάδουν με τα λόγια του και ακούστε προσεκτικά τους ισχυρισμούς του.

Εάν δίνει μεγάλες υποσχέσεις, προσπαθήστε να τον προσγειώσετε με μία ρεαλιστική απάντηση. Συχνά αυτοί οι βομβιστές αγάπης μισούν να τους αμφισβητούν και μπορεί να αντιδράσουν επιθετικά.

Εάν πιστεύετε ότι έχετε ήδη πέσει θύμα του love bombing, ο Archer συνιστά να βγάλετε το άλλο άτομο από τη ζωή σας και να προσπαθήσετε να επανασυνδεθείτε με τους φίλους και την οικογένειά σας.

Ηγέτες…

 

Απογοητευμένη καθε μέρα και πιο πολύ από τους ανθρώπους, που έχουν ή αποκτούν εξουσία (προς θεού μην πίστέψετε ότι εννοώ μόνο την πολιτική μας έξουσία) προσπάθησα να δω ποιά, εγώ τουλάχιστον, θεωρώ θεμελιώδη χαρακτηριστικά ενός ατόμου που ηγείται μιας ομάδας!

Νοιάζονται πραγματικά για την επιτυχία των άλλων

Οι  ηγέτες θα κάνουν ό,τι μπορούν για να κρατήσουν το δρόμο προς την επιτυχία ανοιχτό για όλους. Στους χώρους εργασίας θα βοηθήσουν στην πνευματική και επαγγελματική ανάπτυξη των εργαζομένων και θα προσφέρουν οι ίδιοι ευκαιρίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Λένε «Ναι, και…» αντί «Ναι, αλλά…»

Πριν υλοποιήσουν κάποια ιδέα, μπορούν να αναγνωρίσουν τη δουλειά που πρέπει να γίνει.

 Είναι ανοιχτοί σε νέες ιδέες – και όχι μόνο τη δική τους

Το να μπορεί κανείς να πει «όχι» είναι σημαντικό, αλλά εάν χρησιμοποιείται πάρα πολύ γρήγορα ή πολύ συχνά, θα καταπνίξει τη δημιουργικότητα. Υποστηρίζουν τις νέες ιδέες και είναι εκείνοι που θα κάνουν τις ενέργειες για να εξελιχθούν οι ιδέες αυτές.

  Είναι συναισθηματικά ανοιχτοί, με επαγγελματικό τρόπο

Θα δείξουν τον ενθουσιασμό τους, αλλά και την απογοητευσή τους. Θα γιορτάσουν τις νίκες και θα συμπαρασταθούν στις αποτυχίες. Κατά καιρούς μπορεί να απογοητευτούν ή να γίνουν εύθραστοι και τότε θα ζητήσουν συγγνώμη. Επαγγελματισμός μέσα από μια ανθρώπινη διάσταση. Ο ιδανικός συνδυασμός.

Εκτιμούν τους άλλους

Οι  ηγέτες δίνουν γρήγορα θετική ανατροφοδότηση. Λόγω του τρόπου που διοικούν, οι εργαζόμενοι αισθάνονται σαν να συνεργάζονται μαζί τους και όχι σαν να δουλεύουν για εκείνους. Οι άνθρωποι εργάζονται πιο αποτελεσματικά όταν ξέρουν ότι κάποιος τους προσέχει και τους παρατηρεί.

  Είναι ταπεινοί

Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα, θα κατηγορούν πρώτα τον εαυτό τους. Όταν τα πράγματα πάνε καλά, θα χειροκροτήσουν τις προσπάθειες των γύρω τους. Έχουν καλή αυτο-αντίληψη, κάνουν περισσότερη αυτοκριτική και είναι ταπεινοί.

  Δεν είναι επιθετικοί

Οι επιθετικοί  μπορεί να οδηγήσουν μια ολόκληρη ομάδα σε σύγκρουση. Η παραγωγικότητα μειώνεται, καθώς η έμφαση μετατοπίζεται στην αντιμετώπιση της σύγκρουσης και απομακρύνεται από τις καλές επιδόσεις.

  Νοημοσύνη με εντιμότητα

Η νοημοσύνη είναι σημαντική, αλλά δεν αρκεί από μόνη της. Υπάρχουν πολλοί ευφυείς αρχηγοί που έχουν πάρει κακές αποφάσεις. Όταν ένας έντιμος ηγέτης παίρνει μια απόφαση, ακόμα και αν η απόφαση αυτή δεν είναι πολύ αρεστή από τους υπολοίπους, τελικά θα γίνει αποδεκτή από τους υπολοίπους και δεν θα προκληθούν τεράστιες αναταραχές.

  Είναι συμπαθητικοί

Οι άνθρωποι δεν θα ακολουθήσουν ηγέτες που δεν τους αρέσουν. Κάποιος  συμπαθητικός  θα εμπνεύσει και άλλους προς την βέλτιστη απόδοση. Οι ηγέτες μπορούν να είναι μορφωμένοι και εντυπωσιακοί, αλλά, αν δεν είναι συμπαθητικοί, η επιρροή τους θα είναι περιορισμένη.

  Δουλεύουν κι εκείνοι

Έχουν δουλέψει στο παρελθόν. Ξέρουν πώς γίνεται η δουλειά.  Ποτέ δεν αισθάνονται τόσο σημαντικοί, ώστε απλώς να επιβλέπουν πώς λειτουργούν τα πράγματα. Αν χρειαστεί, θα αναλάβουν δράση.

Ο πραγματικος άντρας!

Βασίζεται στον εαυτό του, είναι ανεξάρτητος, ατομιστής, ριψοκίνδυνος, με ηγετική προσωπικότητα. Αυτά είναι κάποια από τα στερεότυπα για τους “άντρες”. Και όμως η λέξη τζέντλεμαν περικλείει τη λέξη «ευγένεια».

Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι αρκετό να είναι κάποιος απλά “άντρας”. Αυτό είναι μόνο το ήμισυ του παζλ. Για να είσαι κύριος, πρέπει επίσης να είσαι ευγενής.

 

Τα πέντε καλύτερα πράγματα που πρέπει να έχει ένας κύριος, είναι τα εξής:

Continue reading “Ο πραγματικος άντρας!”

Ζήτα αυτό που θες!

Πόσες φορές νιώθεις ότι έχεις κουραστεί να εξηγείς ακόμα και τα αυτονόητα; Ότι κανείς δεν καταλαβαίνει αυτά που για εσένα είναι προφανή;

Κι ύστερα απογοητεύεσαι, στεναχωριέσαι και θυμώνεις, νομίζεις ότι ο καλός σου δεν σ’ αγαπάει αρκετά ώστε να μπει στη θέση σου και πως ο προϊστάμενός σου ποτέ δεν μπαίνει στον κόπο να σκεφτεί τι χρειάζεσαι.

Η αλήθεια είναι όμως ότι κανείς, όσο κι αν μας αγαπάει και μας νοιάζεται, δεν μπορεί να μπει μέσα στο μυαλό μας και να καταλάβει τι είναι αυτό που θέλουμε, παρά μόνο αν εμείς μιλήσουμε και εκφράσουμε τα θέλω μας.Και μάλιστα με αρκετή σαφήνεια, ώστε να μην υπάρχει κανένα περιθώριο παρανόησης.

Πώς θα το καταφέρουμε αυτό;
Είναι μάταιο να περιμένεις οι άλλοι να διαβάσουν τη σκέψη σου (ή τα μηνύματα που νομίζεις ότι στέλνεις). Μπορεί εσύ να θεωρείς ότι με τη συμπεριφορά σου έχεις κάνει ξεκάθαρο στον προϊστάμενό σου ότι δεν αντέχεις να σου φορτώνουν συνέχεια κι άλλες αρμοδιότητες, αλλά με το να μη μιλάς ξεκάθαρα, απλώς εκείνος συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του κι εσύ μέσα σου φουντώνεις.

Με το να παραπονιέσαι (συνήθως σε άλλους), δεν λύνεται τίποτα. Για να δουλέψει οποιαδήποτε σχέση, χρειάζεται και οι δύο πλευρές να είναι ειλικρινείς. Και αν δεν είσαι σαφής, δεν είσαι απόλυτα ειλικρινής.
Γράψε τι θέλεις και γιατί, πριν το ζητήσεις.

Γράφοντας αυτό που θα ήθελες να του ζητήσεις θα οργανώσεις τις σκέψεις σου και θα διατυπώσεις το «θέλω» σου πολύ καλύτερα. Όταν μάλιστα πρόκειται για πιο σημαντικά «θέλω», γράφοντας τους λόγους πίσω από αυτά, θα διαπιστώσεις αν πράγματι στέκουν ή όχι.

Αν δεν βρίσκεις τίποτα να γράψεις, τότε μάλλον δεν έχει και τόσο νόημα…

Θύμισε στον εαυτό σου γιατί το δικαιούσαι.

Κοινωνιολογικές έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν πως οι γυναίκες αμείβονται λιγότερο από τους άντρες συναδέλφους τους για την ίδια δουλειά και μάλιστα χωρίς να διαμαρτύρονται, ενώ διστάζουν να ζητήσουν αύξηση. Γιατί;

Διότι βαθιά μέσα τους πιστεύουν ότι δεν το αξίζουν! Αναλογίσου γιατί φοβάσαι να ζητήσεις αυτό που πιστεύεις ότι αξίζεις. Μήπως πίσω από αυτό το φόβο κρύβονται περιοριστικές πεποιθήσεις που έχουν να κάνουν με εσένα την ίδια και το πόση αξία σου δίνεις;

Ζήτησε αυτό που θέλεις με θάρρος.

Είναι μάλλον απίθανο να πάρουμε ποτέ κάτι παραπάνω από αυτό που ζητάμε. Πιστεύεις ότι είναι πιθανό αν εξηγήσεις στον αγαπημένο σου πως θέλεις ένα βράδυ της εβδομάδας να βγαίνεις με τις φίλες σου, να σου πει «οκ, πάρε δύο»;

Διάφοροι coaches λένε:«Σκέψου την ιδανική έκβαση και ζήτα αυτό που θέλεις με θάρρος. Όχι σαν να το διεκδικείς, ούτε επιθετικά. Κάν’ το όμως με τέτοιο τρόπο ώστε να δείξεις πως ξέρεις την αξία σου». Μπορεί να μην πάρεις σε κάθε περίπτωση αυτό που ζητάς, αλλά σίγουρα θα καταλήξεις με περισσότερα από ό,τι αν δεν είχες μιλήσει.

Βγες από το ρόλο του θύματος.

Ναι, οι άλλοι έχουν απαιτήσεις από εμάς. Και, ναι, πολλές φορές βρισκόμαστε παγιδευμένες να παίζουμε ξανά και ξανά το ρόλο αυτής που πρέπει να τους ικανοποιήσει όλους. Μαντεύεις ποιος μένει απ’ έξω, έτσι; Εμείς και τα δικά μας θέλω. Όσο η εξίσωση μεγαλώνει, προσθέτοντας τις ανάγκες όλων των άλλων, τόσο λιγότερος χώρος μένει για τις δικές μας.

Μία από τις ισχυρότερες πεποιθήσεις με τις οποίες μεγαλώσαμε οι περισσότερες είναι πως αν βάλουμε τις δικές μας ανάγκες ψηλότερα στη λίστα με τις προτεραιότητές μας, τότε είμαστε εγωίστριες.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το πιο αποτελεσματικό τεστ που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναρωτηθούμε αν έτσι νιώθουμε καλά. Όποιος έχει βρεθεί σε αυτή τη θέση ξέρει πως ο ρόλος του θύματος δεν έρχεται ποτέ μόνος του – φέρνει μαζί του συναισθήματα απογοήτευσης, θυμού, αδικίας…

Πώς αισθάνεσαι όταν δεν ζητάς αυτά που θέλεις;
Δέξου ότι μπορεί η απάντηση να είναι «όχι». Κανείς δεν μας εγγυάται ότι όταν ζητήσουμε κάτι, αυτόματα θα το λάβουμε κιόλας. Ο καλός σου μπορεί να μην είναι έτοιμος να περάσει τις διακοπές του στο πατρικό σου με τους γονείς σου κι ο προϊστάμενός σου ίσως δεν σου δώσει την προαγωγή που πιστεύεις ότι αξίζεις.

Όμως μια αρνητική απάντηση δεν σημαίνει πως ο άλλος απορρίπτει εσένα και τη σχέση σας.

Δέξου το «όχι» σαν αυτό που είναι και τίποτα παραπάνω.

Άσε τους εγωισμούς στην άκρη, μπες για λίγο στη θέση του άλλου και δες τα πράγματα και από τη δική του σκοπιά. Ίσως αργότερα οι συνθήκες να αλλάξουν και να έρθει η κατάλληλη στιγμή για το «ναι».

Αν, πάλι, αυτή η στιγμή δεν έρθει ακόμα και μετά από καιρό και ενώ εσύ συνεχίσεις να χρειάζεσαι από πού ζητάς, μπορεί να ήρθε η ώρα να βάλεις τη σχέση είτε σε διαφορετική βάση είτε πίσω σου και να προχωρήσεις μπροστά.

Ο δρόμος προς την …απελευθέρωση!

Συχνά στην καθημερινή ζωή σου συναντάς ανθρώπους που για κάποια ασήμαντη αφορμή όπως το να τους σερβίρουν το λάθος σάντουιτς ή να κολλήσουν στο κόκκινο φανάρι τους κάνει ταύρους εν υαλοπωλείο.

Μήπως σου θυμίζει κάτι;

Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια λοιπόν.. κανένας δεν είναι απόλυτα αθώος και ναι, υπάρχει εξήγηση για την αντίδραση αυτή.

Ας το δούμε καλύτερα μέσα από δύο σενάρια :

Σενάριο Νούμερο 1: Ας υποθέσουμε ότι είχες άσχημα παιδικά χρόνια. Οι γονείς σου δεν σου στάθηκαν όσο θα ήθελες , ο έρωτας της ζωής σου σε παράτησε, δεν βρήκες την δουλειά που ονειρευόσουν, οι φίλοι σου σε πρόδωσαν. Πως αντιδράς λοιπόν όταν ένα πρωινό, στο δρόμο για τη δουλειά, κάνοντας μία στάση για το καφεδάκι της ημέρας ο μπαρίστας στο κάνει πετιμέζι ενώ εσύ ζήτησες σκέτο με γάλα;

Σενάριο Νούμερο 2: Aς υποθέσουμε ότι η ζωή σου φέρθηκε καλά. Οι γονείς σου έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν, έμαθες από τα λάθη σου και οι όποιες προδοσίες στις σχέσεις σου, σου άνοιξαν τα μάτια.. Πως αντιδράς λοιπόν όταν ένα πρωινό, στο δρόμο για τη δουλειά, κάνοντας μία στάση για το καφεδάκι της ημέρας ο μπαρίστας στο κάνει πετιμέζι ενώ εσύ ζήτησες σκέτο με γάλα;

Είναι προφανές εδώ ότι και στις δύο περιπτώσεις η όποια αντίδρασή σου δεν έχει να κάνει με τον καφέ. Έχει να κάνει με το πώς αντιμετωπίζεις την πραγματικότητα και πώς βλέπεις τη ζωή, πιο παραμύθι ακολουθείς ως όνειρο.

Όταν νιώθεις ευγνώμων γι΄αυτό που έχεις, μικρά λαθάκια δεν έχουν και μεγάλη σημασία. Απολαμβάνεις τον καφέ σου έτσι κι αλλιώς, με ή χωρίς γάλα. Αντιθέτως όταν πιστεύεις ότι όλοι συνωμοτούν εναντίον σου, το ανθρώπινο λαθάκι του μπαρίστα παίρνει μεγάλες διαστάσεις και γίνεται κι αυτός μέρος της συνομωσίας εναντίον σου.

Και κάτι ακόμα που ίσως δεν το έλαβες στα υπόψη. Πολύ πιθανόν και ο μπαρίστας να μην ακολουθεί την επιθυμητή πορεία στη ζωή του. Δεν έχει την δουλειά των ονείρων του, νιώθει προδομένος από τους φίλους του, φροντίζει την άρρωστη γιαγιά του και δεν κοιμήθηκε καλά το προηγούμενο βράδυ, έτσι έκανε το λαθάκι του. Σκέφτηκες ότι ίσως χρειάζεται κι εκείνος κάποιον να τον τονώσει ψυχολογικά -περισσότερο απ’ ότι μπορεί να το χρειάζεσαι εσύ;

 

Εδώ έρχονται τα καλά νέα. Mπορείς να είσαι εσύ αυτή που θα το κάνει! Πρώτα βέβαια πρέπει να νιώσεις εσύ τη θετική ενέργεια, προτού την αποκτήσεις σε τέτοιο βαθμό ώστε να μπορεί να γίνει μεταδοτική.

 

Να τώρα μία άσκηση για να δεις τον κόσμο με άλλο μάτι και να απελευθερώσεις στρες και θλίψη ετών:

1. Στο τέλος της ημέρας προγραμμάτισε να μείνεις λίγη ώρα μόνη σου για να χαλαρώσεις.
2. Βεβαιώσου ότι αυτό θα γίνει σε ένα μέρος όπου δεν θα σε ενοχλήσει και δε θα σε κρίνει κανείς.
3. Πάρε χαρτί και μολύβι.
4. Πήγαινε πίσω στο χρόνο. Θυμήσου όλους αυτούς που σε πλήγωσαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και γράψε έναν προς έναν στο χαρτί. Δώσε το χρόνο στον εαυτό σου να το κάνει ώστε να μην ξεχάσεις κανένα όνομα.
5. Τώρα συγχώρεσε τους όλους.
6. Σκέψου εκείνους που σε έκαναν να πονέσεις, θετικά. Στείλε τις πιο θερμές σου ευχές για καλή τύχη στο δρόμο τους. Πίστεψε ότι ο λόγος που σε πλήγωσαν ήταν ότι ίσως εκείνοι περνούσαν άσχημη φάση στη ζωή τους.
7. Να ελπίζεις να βρουν τη γαλήνη μέσα τους.
8. Άσε να έρθουν στην επιφάνεια όλα τα καταπιεσμένα συναισθήματά σου. Κλάψε αν χρειαστεί. Έτσι δεν θα χρειάζεται πλέον να υποκρίνεσαι εκείνο το μεγάλο χαμόγελο ούτε να ξεσπάς με το παραμικρό στους άλλους.

Όταν θα έχεις τελειώσει, τσαλάκωσε το χαρτί και πέταξέ το μακριά. Επέτρεψε να γίνει αυτό το σημείο αναφοράς σε ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή σου. Η στιγμή να προχωρήσεις και να κοιτάξεις με αισιοδοξία το μέλλον έχει έρθει

 

Κατερίνα Καρώνη

http://www.marieclaire.gr/

Ο Ρομάν Πολάνσκι και ο βιασμός 40 χρόνια μετά…

Σαράντα χρόνια μετά τον βιασμό της, σε ηλικία 13 ετών, από τον σκηνοθέτη, παραγωγό, σεναριογράφο και ηθοποιό Ρομάν Πολάνσκι, η Σαμάνθα Γκάιμερ παρουσιάστηκε σε δικαστήριο του Λος Άντζελες προκειμένου να ζητήσει από την αμερικανική δικαιοσύνη να μπει ένα τέλος σε αυτήν την υπόθεση και να κλείσει ο φάκελος.

Η 54χρονη σήμερα Γκάιμερ προτίθεται να υποστηρίξει το επιχείρημα του Γαλλο-Πολωνού σκηνοθέτη, σύμφωνα με το οποίο αυτός έχει ήδη εκτίσει την ποινή του για την εγκληματική πράξη που έγινε το 1977, όπως δήλωσε στο AFP ο δικηγόρος του Πολάνσκι, Χάρλαντ Μπράουν.

«Έρχεται με τον σύζυγό της στο δικαστήριο διότι έχει κουραστεί από αυτή την υπόθεση που συνεχίζεται εδώ και 40 χρόνια. Θέλει πια να τελειώνει με όλο αυτό», είπε ο Μπράουν. Ο δικηγόρος ενημέρωσε ήδη τον Πολάνσκι για την τελευταία αυτή εξέλιξη και είπε ότι ο πελάτης του «πιστεύει ότι αυτό θα βοηθήσει».

Εναπόκειται πλέον στον δικαστή να κρίνει εάν το αίτημα της Σαμάνθα Γκάιμερ μπορεί να ληφθεί υπόψη σε αυτήν την υπόθεση που διαρκεί εδώ και 40 χρόνια.

Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης είχε δηλώσει ένοχος το 1977 για σεξουαλική επαφή με τη 13χρονη, κατά τη διάρκεια φωτογράφησης στο Λος Άντζελες. Στο πλαίσιο της συμφωνίας για την ομολογία της ενοχής του εξέτισε ποινή 42 ημερών φυλάκισης. Τον επόμενο χρόνο έφυγε από τις ΗΠΑ, καθώς πίστευε ότι ο δικαστής που είχε αναλάβει την υπόθεσή του θα απέρριπτε τη συμφωνία και θα τον καταδίκαζε σε πολυετή κάθειρξη.

Το 2009, ο δημιουργός της «Τσάιναταουν» και του «Πιανίστα» συνελήφθη στη Ζυρίχη κατόπιν εντάλματος που είχαν εκδώσει οι ΗΠΑ και τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό. Αφέθηκε ελεύθερος το 2010, όταν οι ελβετικές αρχές αποφάσισαν να μην τον εκδώσουν.

«Αυτό που θα αντιμετωπίσει εάν επιστρέψει στο Λος Άντζελες, είναι ένα ανέντιμο δικαστικό σύστημα το οποίο θα αγνοήσει τα γεγονότα και τον νόμο και θα προσπαθήσει να εντυπωσιάσει για να δείξει στο κοινό ότι είναι «σκληρό με τους εγκληματίες», έγραψε ο δικηγόρος του, Χάρολντ Μπράουν, σε μία έκθεσή του προς το Εφετείο για να δικαιολογήσει την απουσία του πελάτη του.

 

Σύμφωνα με τον Μπράουν, ο 83χρονος σκηνοθέτης «δραπέτευσε και είναι κατανοητό γιατί. Για να διαφύγει από ένα απίστευτα διεφθαρμένο δικαστικό σύστημα».

Από την πλευρά της, η Σαμάνθα Γκάιμερ, η οποία υποστηρίζει εδώ και καιρό την επιθυμία του Πολάνσκι να δοθεί τέλος σε αυτή την υπόθεση ώστε να μπορέσει και εκείνη να συνεχίσει τη ζωή της, έγραψε επιστολή προς το δικαστήριο νωρίτερα φέτος, στην οποία κατηγορούσε τους εισαγγελείς ότι θέλουν να προωθήσουν την καριέρα τους παρά να λύσουν την υπόθεση.

«Οι περιπτώσεις που αφορούν διασημότητες δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενα κατάχρησης από τους ομοίους σας, οι οποίοι επιδιώκουν τη φήμη και την προώθηση της καριέρας τους», γράφει στην επιστολή της η Γκάιμερ απευθυνόμενη στην εισαγγελέα της πολιτείας Τζάκι Λάσεϊ και στη βοηθό της, Μισέλ Χάνις.

«Τόσο εσείς, όσο και αυτοί πριν από εσάς δεν με προστατέψατε ποτέ, μου συμπεριφερθήκατε με περιφρόνηση, χρησιμοποιώντας ένα έγκλημα εναντίον μου για να προωθήσετε την καριέρα σας», γράφει.

Όσον αφορά τον Πολάνσκι, αφότου πήγε στη Γαλλία η καριέρα του έφθασε στο ζενίθ, σε βάρος του όμως εκκρεμεί το ένταλμα σύλληψης στις Ηνωμένες Πολιτείες, και η υπόθεση αυτή τον εμποδίζει να επιστρέψει στο αμερικανικό έδαφος και να ταξιδεύει. Δεν πήγε στο Λος Άντζελες για να παραλάβει το Όσκαρ για την ταινία του «Ο Πιανίστας» το 2003 και παραιτήθηκε από την προεδρία της τελετής απονομής των γαλλικών κινηματογραφικών βραβείων Σεζάρ τον περασμένο Φεβρουάριο.

Φύγε… ευχαριστώ!

Η ζωή θυμίζει έντονα ένα αεροδρόμιο. Διαρκείς αφίξεις κι αναχωρήσεις. Εκατοντάδες περαστικοί να σε προσπερνούν, προορισμοί που συνεχώς ανανεώνονται στον πίνακα ανακοινώσεων. Στιγμές ευτυχίας με εγκάρδια καλωσορίσματα κι άλλες όχι τόσο ευχάριστες, με επώδυνους αποχαιρετισμούς.

Δεν έρχονται όλοι οι άνθρωποι για να μείνουν στη ζωή σου· κι ας προσπαθούν κάθε φορά να σε πείσουν με μεγάλα λόγια και βροντερές υποσχέσεις. Κι αν ακόμα το θέλουν, συχνά μπερδεύουν τις στάσεις με τους σταθμούς. Έτσι λοιπόν, σχεδόν κάθε άφιξη κουβαλάει μαζί της και μία αναχώρηση. Έτσι κι εσύ έμαθες πέρα απ’ το να καλωσορίζεις πως πρέπει και να αποχαιρετάς. Κι είναι κάποιοι που κάνουν τον αποχωρισμό εύκολη υπόθεση, καθώς η απουσία τους μοιάζει μάλλον με δώρο. Είναι όμως κι άλλοι που σου λείπουν τόσο ώστε να αναρωτιέσαι αν μπορείς χωρίς αυτούς.

Μα είναι και κάποιες απουσίες καλύτερες απ’ τις παρουσίες. Ίσως γιατί δεν έδωσαν ποτέ πραγματικά το παρόν. Υπάρχουν κι εκείνοι, λοιπόν, που ενώ πιάνεις τον εαυτό σου να τους σκέφτεται και να του λείπουν, δε θα τους ήθελες ποτέ ξανά στη ζωή σου, δεν επιδιώκεις την επιστροφή τους ούτε κι ελπίζεις σ’ αυτήν. Είναι σαν να τους αγαπάς για όσα σου έδωσαν μα να τους μισείς ταυτόχρονα για όλες τις πληγές που περίτεχνα σου άνοιξαν, άλλωστε ρήμα ξε-αγαπώ δεν υπάρχει και το ξέρεις καλά.

Ποτέ δε σου είναι εύκολο να βγάζεις ανθρώπους απ’ τη ζωή σου. Είτε έφυγαν μόνοι τους είτε τους έδιωξες εσύ, πάντα την απουσία τους θα ακολουθεί ένα κενό. Μη σε τρομάζει, όμως, γιατί κάποιοι άλλοι υπέροχοι άνθρωποι θα γεμίσουν αυτό το κενό και θα κολλήσουν ένα φωτεινό χαμόγελο στο τότε κατσουφιασμένο σου μουτράκι. Πάντα απ’ τις χαραμάδες δε σκάει το φως;

Στην πραγματικότητα, αν το καλοσκεφτείς, δεν είναι καν τα πρόσωπα που σου λείπουν μα τα συναισθήματα που σου δημιουργούσαν. Αυτά είναι που αναζητάς. Ερωτεύτηκες τον ίδιο τον έρωτα, νοσταλγείς την ασφάλεια, το πάθος και τη συντροφικότητα. Πάντα τα συναισθήματα πενθείς, τα πρόσωπα είναι μονάχα οι πομποί.

Εξάλλου καθένας που μπαίνει στη ζωή σου έχει έναν σκοπό. Άλλος είναι μάθημα κι άλλος πάθημα. Άλλος ευλογία κι άλλος κατάρα. Κάποιοι θα σε μάθουν ν’ αγαπάς και κάποιοι άλλοι θα σε μάθουν να σ΄αγαπάς, αφού μόνο εσένα είχες τελικά στα ζόρια. Κάποιοι θα γίνουν παραδείγματα προς μίμηση κι άλλοι προς αποφυγή. Μα τελικά είναι πολύ σημαντικό να μάθεις τι δε θες και τι δεν ανέχεσαι για να μη συμβιβαστείς ποτέ ξανά ούτε να σε πουλήσεις φθηνά.

Αν είναι τέχνη το να αποχωρείς την κατάλληλη στιγμή, είναι ακόμα μεγαλύτερη το να μην επιστρέφεις σε αυτούς που σε έδιωξαν με τα άδεια τους λόγια και τις ακόμα πιο άδειες τους πράξεις. Να δίνεις, αλλά να κρατάς πάντα κάτι και για σένα. Να αφήνεσαι, αλλά να μάθεις πως ορισμένες φορές πρέπει και να αφήνεις -για το δικό σου καλό.

Ναι, υπάρχουν άτομα που πάντα θα σου λείπουν, όπως υπάρχουν και λόγοι που αυτή τη στιγμή δεν είναι δίπλα σου. Δε συνέχισαν τη διαδρομή μαζί σου, είτε γιατί δείλιασαν και τα παράτησαν στα μισά είτε γιατί στην ουσία δεν έκαναν ποτέ ούτε βήμα κι όταν το συνειδητοποίησες ήσασταν ήδη πολύ μακριά για να γυρίσεις πίσω κι ακόμα πιο μακριά για να σε προλάβουν. Έπαιξαν κι έχασαν, εσένα.

Το «λείπει» κι η «λύπη» ακούγονται ίδια κι αυτό δε μοιάζει και πολύ τυχαίο. Γι’ αυτό να τους θυμάσαι πού και πού, μα μην ξεχνάς ποτέ πως σε είχαν και σε άφησαν να φύγεις. Άλλωστε «ό,τι αξίζει, μένει» άρα ό,τι έφυγε, μάλλον δεν άξιζε και τόσο.

 

Πωλίνα Πανέρη

PillowFights

Έχετε φίλους από την εφηβεία;

Σίγουρα θα είχατε κάποια συμμαθήτρια στο γυμνάσιο ή το λύκειο με την οποία ήσασταν αχώριστες: Πηγαίνατε μαζί για ψώνια, για καφέ, σε όλα τα σχολικά πάρτι, μελετούσατε παρέα, ενώ πολλά από τα βράδια σας τα περνούσατε στο δικό της ή το δικό σας σπίτι κουτσομπολεύοντας και γελώντας μέχρι τα ξημερώματα.

Continue reading “Έχετε φίλους από την εφηβεία;”

Δεν υπάρχει “δεν θέλω σχέση”

Τα γνωστά και χιλιοειπωμένα: «Δεν είμαι έτοιμος για σχέση, περνάω φάση, δεν ξέρω τι θέλω» 

Κουραφέξαλα!

Ναι, όλα αυτά είναι κουραφέξαλα, μη μασάτε.

Μπορούμε να δεχθούμε πως σε κάποιες περιόδους της ζωής μας, προσεγγίζουμε την ιδέα της δέσμευσης πιο θετικά και σε κάποιες άλλες όχι και τόσο. Όμως αυτό συμβαίνει, όταν εκείνος που έχουμε απέναντί μας δε μας ελκύει και τόσο πολύ. Γιατί αν έχεις μπροστά σου κάποιον που γουστάρεις, δεν υπάρχει περίπτωση να σταθείς σε καμία δικαιολογία και σε κανένα εμπόδιο. Ειδικά αν κι εκείνος είναι διαθέσιμος κι η έλξη είναι αμοιβαία.

Παρότι ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που έχει ανάγκη τη συντροφικότητα, διάφοροι λόγοι στις μέρες μας, μας κάνουν να απομακρυνόμαστε από τους γύρω μας και να απομονωνόμαστε. Αυτό δεν είναι κατακριτέο, καθένας περνάει σκαμπανεβάσματα και χρειάζεται χρόνο με τον εαυτό του. Το σεξουαλικό ένστικτο από την άλλη, είναι πολύ δυνατό στην ανθρώπινη φύση. Έτσι θα συναντήσουμε συχνά το φαινόμενο, κάποιος να πλησιάζει ανθρώπους καθαρά και μόνο για να καλύψει αυτήν του την ανάγκη. Αυτή η τακτική τον γλιτώνει από τις υποχρεώσεις και τον περιορισμό, που αναπόφευκτα φέρνει μια σχέση.

Είναι κάπως δύσκολο για έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει να ζει μόνος να βάλει στη ζωή του κάποιον άλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Όμως όπως είπαμε και προηγουμένως, αυτό συμβαίνει στις περιπτώσεις που το υποψήφιο ταίρι μας δε μας ελκύει και τόσο πολύ. Προφανώς για να φτάσει κάποιος να ασχολείται μαζί σου,δεν του είσαι αδιάφορος.

Είναι διαφορετικό όμως να σου αρέσει κάποιος, απ’ το να σου είναι απαραίτητος.

Στην περίπτωση αυτού που δηλώνει πως δε θέλει σχέση, είναι ξεκάθαρο πως να συναντήσει, να μιλήσει, ακόμη και να κάνει έρωτα με τον άλλο, δεν του είναι κάτι απαραίτητο. Δεν το χρειάζεται, άρα δεν το θέλει και τόσο. Ωραία θα ήταν αν συμβεί, αλλά κι αν δε συμβεί, δεν τρέχει κάτι.

 

Σκέψου όμως την περίπτωση κάποιου, που γουστάρει πολύ αυτόν που έχει απέναντί του. Ας τολμήσουμε να πούμε πως είναι ακόμη κι ερωτευμένος μαζί του. Θα μπορούσε ποτέ να είναι τόσο χαλαρός, στο ενδεχόμενο να μην ξανασυναντήσει αυτό το άτομο; Σίγουρα θα επεδίωκε να τον δει, να τον αγκαλιάσει. Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε υπάρξει ερωτευμένοι κάποια στιγμή στη ζωή μας.

Ξέρουμε καλά αυτό το χειμαρρώδες συναίσθημα και την επιθυμία να βρεθούμε με το αντικείμενο του έρωτά μας, η οποία δε δαμάζεται εύκολα. Ξέρουμε επίσης πόσο άσχημα νιώθουμε, όταν αυτή μας η επιθυμία δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Όταν για οποιοδήποτε λόγο, προσωρινά ή οριστικά, δεν μπορούμε να είμαστε μαζί με αυτόν που θέλουμε.

 

Ποιος λογικός άνθρωπος λοιπόν, θα υπέβαλλε μόνος του τον εαυτό του στη διαδικασία να το περάσει όλο αυτό; Να θέλει κάποιον, να νιώθει την επιθυμία να είναι μαζί του κι όμως να επιλέγει ο ίδιος να νιώσει αυτή τη στέρηση. Προφανώς λοιπόν, για να το κάνει αυτό δεν τη νιώθει αυτή τη στέρηση, ούτε και την ανάγκη να είναι με τον άλλο. Αντιμετωπίζει το όλο θέμα ιδιαίτερα χαλαρά, κάτι που καθιστά πασιφανές πως δεν υπάρχουν συναισθήματα. Ίσως μια επιφανειακή έλξη που τον κάνει να ασχολείται μαζί του, όμως τίποτα παραπάνω.

 

Δεν υπάρχουν κανόνες στη ζωή και στον έρωτα.

Κάποια πράγματα όμως, είναι θέμα κοινής λογικής. Όλα είναι πάρα πολύ απλά. Τα κάνουμε περίπλοκα εμείς, είτε γιατί δε θέλουμε να πούμε την αλήθεια, είτε γιατί δε θέλουμε να την αντιμετωπίσουμε.

Όταν κάποιος γουστάρει κάποιον άλλο κι αυτό είναι αμοιβαίο, αυτοί οι δυο άνθρωποι θα γίνουν ζευγάρι. Αυτή είναι η φυσική εξέλιξη της ιστορίας. Αν δε μεσολαβούν πραγματικά ανυπέρβλητα εμπόδια κι όμως η ιστορία αυτή δεν προχωρήσει σε σχέση, κάποιος από τους δύο δε γούσταρε και τόσο, ώστε να ξεβολευτεί.

Έχουμε δει ανθρώπους να ξεπερνάνε πραγματικά εμπόδια για να είναι μαζί. Να μηδενίζουν αποστάσεις, να τα βάζουν με όλους για χάρη του έρωτά τους.

Δεν μπορούμε να δεχθούμε πως κάποιος που τα έχει όλα στα χέρια του, κάνει πίσω γιατί είναι απλά σε φάση που δε θέλει να κάνει σχέση.

Κωνσταντίνα Γρημάνη

http://www.pillowfights.gr/

 

 

Ελληνίδα, sex και facebook!

Την πλήρη σεξουαλική απελευθέρωση ζουν οι γυναίκες μέσω του Διαδικτύου.

Τα αποτελέσματα των ερευνών είναι αποκαλυπτικά: Το 80% των γυναικών, δηλώνουν ότι με τα social media μπορούν να κάνουν πιο εύκολα αυτό που δεν τολμούν κατ’ ιδίαν, όπως το να φλερτάρουν έντονα.

Σύμφωνα με στοιχεία του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας, το 38% των γυναικών και το 46,7% των ανδρών συνευρέθηκαν ερωτικά πιο εύκολα και γρήγορα λόγω των social media και κυρίως του  Facebook.
Ιδιαίτερα στο  FB οι σχεδόν μισοί από τους Ελληνες χρήστες του παραδέχονται ότι έχουν φλερτάρει, με σκοπό το σεξ

«Οι γυναίκες παλαιότερα ήθελαν να απιστήσουν αλλά δεν μπορούσαν. Τώρα και θέλουν και μπορούν. Το Διαδίκτυο είναι ιδανικός τόπος συνάντησης  εραστών…», λέει μεταξύ άλλων ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Δρ. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, τονίζοντας χαρακτηριστικά:

«Το Διαδίκτυο για τη γυναίκα λειτούργησε όπως η Βαστίλη στη Γαλλική Επανάσταση. Η ελέω Θεού άνδρα πατριάρχη βασιλεία τελείωσε.».