Αλλάζουν τα δεδομένα για τις υιοθεσίες!

Επειδή ξέρω τον καϋμό πολλών ανθρώπων,  για το θέμα των υιοθεσιών,  μπορεί αρκετοί να ανακουφιστούν  με τις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης!

Πριν λίγες μέρες,  ελληνικό  δικαστήριο ανέτρεψε ένα σοβαρότατο δεδομένο!

Το θέμα της  διαφοράς ηλικίας που πρέπει να έχει κάποιος που ενδιαφέρεται να υιοθετήσει με την ηλικία του παιδιού!   

Δικαστική απόφαση  επέτρεψε σε 54χρονη γυναίκα να υιοθετήσει παιδί που γεννήθηκε πέρυσι, παρ’ ότι ο νόμος αναφέρει ότι η διαφορά ηλικίας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 50 χρόνια.

 

Η αφορμή για την αλλαγή αυτή ήρθε από μια υπόθεση κατά την οποία μια 54χρονη γυναίκα θέλησε να υιοθετήσει το παιδί που είχε αποκτήσει ο σύζυγός της από τον παράνομο δεσμό του με νεαρή Βουλγάρα. Η νεαρή αφού γέννησε, παρέδωσε το παιδί στον πατέρα του, λέγοντας πως δεν μπορεί να το αναθρέψει, ενώ έδωσε και την συγκατάθεσή της για την υιοθεσία.

Έτσι, όπως αναφέρει το «Έθνος», το δικαστήριο αποφάσισε πως το συμφέρον του παιδιού δικαιολογεί την υπέρβαση της ηλικιακής διαφοράς.

Η ελληνική νομοθεσία ορίζει ότι ο θετός γονέας πρέπει να έχει ηλικία από 30 έως 60 ετών, ενώ η διαφορά ηλικίας από το παιδί πρέπει να είναι τουλάχιστον 18 ετών (ή 15, εάν συντρέχει σπουδαίος λόγος) και σε ανώτατο όριο μπορεί να φτάσει μέχρι τα 50 χρόνια.

Το όριο αυτό, είχει τεθεί για λόγους κοινωνικούς και ηθικούς, στην συγκεκριμένη περίπτωση, που πλέον αποτελεί δεδικασμένο, κρίθηκε ότι δεν είναι απαραίτητο να ισχύσει, με το δικαστήριο να ανατρέχει σε διεθνείς συμβάσεις.

«Το ενδιαφέρον για τον θεσμό της υιοθεσίας έχει επικεντρωθεί στο συμφέρον του υιοθετούμενου ανήλικου παιδιού και στην παροχή σε αυτό της δυνατότητας να μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με ανάπτυξη σχέσεων στοργής και αφοσίωσης, με σωστή ηθική και πνευματική διαπαιδαγώγηση, με ομαλή εξέλιξη της προσωπικότητάς του», ξεκαθαρίζει η απόφαση.

Καλοκαίρι και Εγκυμοσύνη

Καλοκαίρι ισοδυναμεί με διακοπές και ξεκούραση.

Ισχύει όμως το ίδιο και για τις εγκυμονούσες;

Continue reading “Καλοκαίρι και Εγκυμοσύνη”

Όταν η ευτυχία αξίζει 12 ευρώ…

Η Μαρίνα ξύπνησε με μια πολύ άσχημη διάθεση.

Ένιωθε μια απογοήτευση να την πνίγει, μια αίσθηση μοναξιάς και λύπης να την κυριεύει. Ήταν άνεργη και είχε πάμπολλα προβλήματα. Κυρίως όμως είχε ένα αίσθημα κενού μέσα της. Ήπιε έναν καφέ στα γρήγορα, ντύθηκε και βγήκε έξω να ξεσκάσει καθώς μέσα στο σπίτι της ένιωθε ακόμα και τους τοίχους να την πνίγουν. Πήρε ένα λεωφορείο και πήγε σε μια γειτονιά στην οποία δεν σύχναζε κι εκεί άρχισε να κάνει βόλτες, να χαζεύει την περιοχή και να κοιτάζει ένα ένα τα μαγαζιά.

Έτσι για να κάνει κάτι καινούριο και όχι κάτι συνηθισμένο. Κάποια στιγμή μπήκε μέσα σε ένα μεγάλο κινέζικο κατάστημα. Είχε από όλα. Φορέματα, μπλούζες, τσάντες, τα πάντα. Άρχισε να τα κοιτάζει ένα ένα. Τιμές δεν κοιτούσε γιατί χρήματα δεν είχε.

Continue reading “Όταν η ευτυχία αξίζει 12 ευρώ…”

Από την εξωσωματική στα “πάρτυ” κατάψυξης ωαρίων

Το μεγάλο στοίχημα της τελευταίας δεκαετίας, στο χώρο της αναπαραγωγικής ιατρικής – που δεν ήταν άλλο από αυτό της υπογονιμότητας, λόγω του ότι οι γυναίκες ξεκινούσαν την προσπάθεια τεκνοποίησης σε μεγαλύτερη ηλικία – ίσως και να έχει καταρριφθεί.

Μητέρα - Παιδί
Μητέρα – Παιδί

Αναμφίβολα όταν είστε σε ηλικία μικρότερη των 30 τα ωάρια σας είναι πολλά, υγιή και ικανά να γονιμοποιηθούν εύκολα, κάτι που αντιστρέφεται όσο πλησιάζετε τα 40.

Όσο περνάνε τα χρόνια το βιολογικό ρολόι χτυπάει πιο γρήγορα με αποτέλεσμα να αγχώνεστε και να πρέπει να επισπεύσετε κάτι που από μόνο του δεν μπορεί να έρθει.

Τα τελευταία χρόνια η μέθοδος της κατάψυξης ωαρίων  έχει δημιουργήσει προσδοκίες. Σε πολλές χώρες έχει μετατραπεί από μια ακριβή και σπάνια ιατρική διαδικασία, σε ένα αναγνωρισμένο εφεδρικό σχέδιο για τις γυναίκες που βλέπουν να καθυστερεί η στιγμή που θα γίνουν μητέρες.

Και αυτό γιατί η μέθοδος έχει εντυπωσιακά βελτιωθεί. Το θαύμα επιτεύχθηκε με το «υγρό άζωτο». Τα ωάρια στο υγρό άζωτο ψύχονται τόσο γρήγορα που δεν υπάρχει χρόνος για να σχηματιστούν «καταστροφικοί» κρύσταλλοι στο εσωτερικό τους. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, το 80% των ωαρίων επιβιώνει όταν χρειαστεί να αποψυχθούν για να χρησιμοποιηθούν.

Με αυτά τα δεδομένα, στις ΗΠΑ οι γιατροί προσφέρουν την κατάψυξη ωαρίων ως το «τέλειο δώρο γενεθλίων» για τις γυναίκες που κλείνουν τα 30. Έχουν προχωρήσει τόσο πολύ ώστε επιχειρήσεις όπως η Facebook, η NASA και η Apple τώρα προσφέρουν ασφαλιστική κάλυψη για την κατάψυξη των ωαρίων των εργαζομένων γυναικών τους.

Η ένταξη του οικογενειακού προγραμματισμού στο πλάνο της γυναίκας ανάμεσα σε σπουδές και καριέρα είναι σημαντική. Τώρα πια, υπάρχει η επιλογή κατάψυξης ωαρίων σας αν η εγκυμοσύνη στο πλαίσιο αυτού του προγραμματισμού αργεί. Είναι μια επιλογή που δεν πρέπει να γίνεται με σκοπό την αναβολή απόκτησης ενός παιδιού αλλά ως εναλλακτικό σχέδιο.

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε το gerasimosmarinakis.gr
ή επικοινωνήστε με το γιατρό στο τηλέφωνο 213 0290997.

Dr Γεράσιμος Μαρινάκης
Dr Γεράσιμος Μαρινάκης

 

Πως τα φέρνει η π…… η ζωή!

Πάντα ,από μικρή, που με έντυνε η μάνα μου αδελφή τουΕλέους στις απόκριες, είχα το μικρόβιο της “φιλανθρωπίας” (Ετσι το λέγανε τότε, μετά εφευρέθηκε ο πολιτικά ορθός όρος
της “αλληλεγγύης”)

Φρόντισε και η οικογένεια, το σχολείο, η μεταπολίτευση αργότερα…. Λες και η δυστυχία ΟΛΟΥ του κόσμου κρεμόταν επάνω μου!
Με πρότυπο τον Αλβέρτο Σβάιτσερ (γκουγκλάρετε το) βρέθηκαστον ιατρικό κλάδο.Από τύχη δεν έκανα καριέρα στους Γιατρούς του Κόσμου και παρέμεινα ιδιώτης στηνΑθήνα.

Πάντα όμως το σαράκι με έτρωγε και μεμφόμουν τον εαυτό μου, πως έγινα παρτάκιας και βολεμένη χωρίς κοινωνικήενσυναίσθηση.

Είχα βάλει χρονοδιάγραμμα: αν μέχρι τα 45  μου δεν κάνω παιδί να καταταγώ σε ΜΚΟ να πάω στον τρίτο κόσμο να βοηθώ τους απόκληρους αυτού του πλανήτη.

Αργησα όμως και νάμαι στην Ελλάδα της κρίσης να κόβω βόλτες με τα πόδια στην Αθήνα     και να προσέχω,για πρώτη φορά,ένα νεοκλασικό με τη σημαία της Ευρώπης και της Ελλάδας και μια ταμπέλα απ΄έξω να γράφει ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΡΙΜΝΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ,ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ 1924. Με το θράσος που με χαρακτηρίζει σε κάτι τέτοια χτυπάω το κουδούνι,μου
ανοίγουν και μπουκάρω κυριολεκτικά ρωτώντας “ τι γίνεται εδώ; ”

Ενας συμπαθής νέος, ο Φώτης Παρθενίδης μου μίλησε τόσο παθιασμένα για τη δουλειά που γίνεται στον Ξενώνα μετους ασυνόδευτους ανήλικους που κόλλησα.

Τα 17 προσφυγόπουλα που φιλοξενούνται εκεί έρχονται και φεύγουν, η φροντίδα όμως των ανθρώπων που εργαζόμαστε εκεί πλαταίνει, βαθαίνει και μας παρασέρνει σε ένα ταξίδι
συναδέλφωσης με όλους τους λαούς που υποφέρουν .
Μπορεί να μην έκανα δικά μου παιδιά αλλά το DNA τηςαγάπης μου για τούτους τους εφήβους με δένει με την ουσία της ύπαρξης μου όπως την αντιλαμβανόμουν από πολύ μικρή: την ΠΡΟΣΦΟΡΑ σε αυτόν που έχει ανάγκη.

Ένα γενναιόδωρο άνοιγμα που σου αφήνει τη γεύση της ενότητας με όλη την ανθρωπότητα και, αναπόφευκτα, της παντοδυναμίας!

Και όπως στο μύθο της Χαλιμάς που αφηγείται στον Αλχημιστή
ο Κουέλο, δε χρειάστηκε να πάω μακριά “αυτό που ήθελα
βρισκόταν δίπλα μου περιμένοντας να το προσέξω” .

Ακούγεται πολύ διδακτικό; Ε, λοιπόν έτσι ακριβώς το ‘ζησα!

Το κείμενο έγραψε η Αύρα Παπαθανασίου

Μια φορά και ένα καιρό η Ζωρζ Σαρή

Το 1925 γεννήθηκε μια σπουδαία γυναίκα με την οποία αγαπηθήκαμε πολύ.

Δεν γνωρίσαμε ποτέ η μια την άλλη ,αλλα ήταν  γραφτό μας αυτή να γράφει για μένα και εγώ να τη διαβάζω και να πιστεύω ότι πράγματι γράφει για μένα .

Την έλεγαν Ζωρζ  Σαρή,  η όπως αργότερα έμαθα Γεωργία Σαρηβαξεβάνη και ήταν κατά τη γνώμη μου μια απο τους σπουδαιότερους συγγραφείς παιδικών βιβλίων.

Να σας δώσω να καταλάβετε συνέχισα να τη διαβάζω ακόμα και όταν μέγάλωσα -πολύ θα σας έλεγα- και είναι απο τις σπάνιες περιπτώσεις που θυμάμαι ακόμα τις υποθέσεις κάποιων βιβλίων, όπως :

“Το κουμπί και μιά βελόνα”,  όπου ένα

Continue reading “Μια φορά και ένα καιρό η Ζωρζ Σαρή”

Μπορεί η αποτυχία να βγεί σε καλό;

“Καλή επιτυχία στα παιδιά” .

Από μέρες πριν ξεκινήσουν οι πανελλαδικές εξετάσεις αυτή η ευχή αντηχεί παντού.
Και κάθε φορά που την ακούω εγώ μέσα μου λέω:”Καλή επιτυχία σε αυτούς που πραγματικά θέλουν να μπουν στη σχολή που στοχεύουν. Αν δεν θέλουν και το κάνουν κάτω από πίεση, τότε καλή αποτυχία για να κάνουν αυτό που πραγματικά θέλουν”

Βέβαια σε όποια σχολή και αν μπουν θα πάρουν κάποιες επιπλέον γνώσεις και αυτό όφελος θα είναι στη ζωή τους. Αν όμως αυτό τους εμποδίσει να ακολουθήσουν το επάγγελμα που πραγματικά θέλουν τότε καλύτερα να μην πετύχουν σε καμία σχολή και να προσπαθήσουν να ακολουθήσουν όσο πιο γρήγορα το επάγγελμα που τα ίδια θέλουν.

Και γιατί τα λέω αυτά; Γιατί υπήρξα κι εγώ ένα παιδί που δέχτηκε πίεση να γίνει …καθηγήτρια. Που εξαιτίας ενός ατυχήματος, λίγες ημέρες πριν τις εξετάσεις, δεν πέτυχε την πρώτη χρονιά στις εξετάσεις.
Και οι γονείς της την έστειλαν στην Αθήνα όπου σπούδαζε ήδη ο αδελφός της για να κάνει φροντιστήρια εντατικά και να ξαναδώσει εξετάσεις. Κι εκείνη κρυφά πήγαινε σε μια σχολή δημοσιογραφίας. Πήγαινε και φροντιστήριο και μισοδιάβαζε αλλά από τη σχολή δεν έλειψε ποτέ.

Και διάβαζε και έκανε και όνειρα. Και ξανάδωσε εξετάσεις. Και πάτωσε στα Λατινικά που δεν τα είχε ανοίξει ποτέ. Και έπεσε στην έκθεση εκείνο το περίφημο θέμα περί “αρωγής και ευδοκίμησης”. Και δυστυχώς ή ευτυχώς, διέπρεψε.

Ευτυχώς γιατί από τη μία έδειχνε στους γονείς της πως μπορεί να έχει ελπίδες αν ακολουθήσει ένα άλλο επάγγελμα και δυστυχώς γιατί την πίεζαν να ξαναδώσει εξετάσεις και αναγκάστηκε να τους πει πως ήδη είναι στη σχολή δημοσιογραφίας.

Κι εκεί άρχισε ο μέγας πόλεμος.

Ή ξαναδίνεις εξετάσεις ή τέλος και η σχολή. Και αναγκάστηκε να ξαναδώσει εξετάσεις αλλά και να τελειώσει τη σχολή. Και βέβαια στις επόμενες εξετάσεις πήγε, παρουσιάστηκε κι έφυγε γιατί ήδη είχε αρχίσει να ψάχνει για δουλειά και κυρίως γιατί με τίποτα δεν ήθελε να σπουδάσει καθηγήτρια. Και μάλιστα φιλόλογος. Οχι ότι σε άλλες ειδικότητες θα της ήταν και ευχάριστο.

Και παρόλο που σε αυτό το επάγγελμα, αρκετά γρήγορα άρχισε όχι μόνο να πληρώνεται αλλά να έχει και δεύτερη και τρίτη δουλειά, κάθε φορά που έδειχνε κουρασμένη ή παρουσιαζόταν κάποιο πρόβλημα, άκουγε από πάνω και τη γκρίνια: “Σου τάλεγα εγώ να γίνεις καθηγήτρια αλλά εσύ δεν άκουγες”.

” Και τότε μέσα της έλεγε “ευτυχώς”.

Γιατί κουραζόταν επειδή αγαπούσε πάρα πολύ αυτό που έκανε και ήθελε να το ζει σε όλη του την ένταση. Γιατί σε κάθε εμπόδιο που έβρισκε, δεν αναθεμάτιζε την επιλογή που είχε κάνει αλλά έβλεπε το εμπόδιο ως πρόκληση για να στηρίξει ακόμα περισσότερο την επιλογή της.
Και όταν ξενυχτούσε νύχτες ολόκληρες στο ραδιόφωνο τότε ή στο δρόμο με τα επεισόδια, δεν ένιωθε την κούραση αλλά απολάμβανε τις εμπειρίες που τις έδινε απλόχερα η δουλειά που είχε επιλέξει να κάνει. Κι εκεί , μέσα στις δυσκολίες, αναρωτιόταν πως θα άντεχε αν έκανε μια δουλειά που η ίδια δεν ήθελε αλλά που την είχαν αναγκάσει να κάνει;

Ή θα έπεφτε σε κατάθλιψη ή θα τα παρατούσε ή θα ζούσε μια παντελώς άχαρη επαγγελματική ζωή μέχρι να φτάσει κάποια στιγμή να πάρει σύνταξη και να καταλάβει πως, τουλάχιστον, δεν προσπάθησε να ακολουθήσει το δρόμο που η ίδια ήθελε αλλά πως βάδισε εκεί που της υπέδειξαν.

Έτσι, ακόμα και όταν έμεινε άνεργη, μετά από δύο και πλέον δεκαετίες δουλειάς, αυτό σκεφτόταν κυρίως. Πως έκανε αυτό που ήθελε και πως αυτά τα χρόνια δεν ήταν χαμένα. Πως ήταν πανέμορφα παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε.
Και αυτό τη κράτησε όρθια για πολύ καιρό και όλο αυτό το διάστημα δεν έψαχνε να βρει απλά μια δουλειά αλλά να συνεχίσει επαγγελματικά με τρόπο τέτοιο που οι νέες της επιλογές θα της παρέχουν μόνο χρήματα αλλά και όλα όσα της χάρισε η πρώτη της επαγγελματική επιλογή. Και στην ουσία ξαναστήριξε την αρχική της επιλογή.

Στα δύσκολα δεν την εγκατέλειψε γιατί τόσα χρόνια είχε εφοδιαστεί με πάμπολλα ψυχικά εφόδια ώστε να μπορεί να την διεκδικήσει και πάλι αποτελεσματικά και να μπορεί να κάνει και πάλι όνειρα.

Επομένως εγώ δεν εύχομαι καλή επιτυχία στα παιδιά. Τους εύχομαι να βρουν αυτό που πραγματικά θα τους γεμίζει με χαρά και που στα δύσκολα θα μπορούν να έχουν λόγους να το υπερασπιστούν.

Και οι λόγοι δεν είναι χρηματικοί. Είναι η χαρά της καθημερινότητας που μας κάνει να θέλουμε να πάμε με όλη μας τη διάθεση στη δουλειά και όχι να πάμε να σκοτώσουμε άλλη μια μέρα από τη ζωή μας.

 

Το κείμενο είναι της Μαρίας Παπαδοπούλου

Παραμελήσαμε τους εφήβους!

Τρεις είναι οι κυριότερες απειλές για την υγεία των απανταχού εφήβων, σύμφωνα με μια νέα διεθνή έρευνα: οι ψυχικές διαταραχές (με πρώτη την κατάθλιψη, ιδίως για τα κορίτσια), οι τραυματισμοί σε τροχαία ατυχήματα (κυρίως για τα αγόρια) και τα λοιμώδη νοσήματα λόγω ανασφαλούς σεξ (και για τα δύο φύλα).

Η έρευνα, που χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Μπιλ και Μελίντα Γκέιτς, επισημαίνει ότι η συγκεκριμμένη ηλικιακή ομάδα δεν έχει την απαραίτητη φροντίδα και έχει τη χειρότερη ιατρική κάλυψη από κάθε άλλη ηλικιακή ομάδα.

Continue reading “Παραμελήσαμε τους εφήβους!”

Γνωρίστε το μωράκι σας στο ζωάκι σας

Κορίτσια ,αυτή τη φορά θα απευθυνθω μόνο σε σας ,γιατί ξέρω ότι σ΄αυτές τις περιπώσεις οι άνδρες είναι πιο αγχωμένοι.

Μιλάω για την περίοδο που περιμένετε το μωρό σας-έγινα μάνα και ξέρω-

.Μαζί με όλα τα άγχη που έχετε δεν χρειάζεται να έχετε και το άγχος του- τι θα κάνω τώρα με το σκυλογατό μου (ως τώρα είμαι σίγουρη ότι το αντιμετωπίζατε ως το μωρό της οικογένειας)

Έτσι θα πρέπει να αρχίσετε τις προετοιμασίες απο πολύ νωρις και προς θεού μην πιστέψετε κανέναν που θα σας πεί οτι οι “δικοί” μου θα κάνουν κακό στο μωράκι σας .
Να ξέρετε ότι και εμεις νοιωθουμε όλο αυτό το διάστημα, τα άγχη σας, τις φοβίες σας, αλλά δεν καταλαβαίνουμε τι ακριβώς έχει αλλάξει.
Λοιπόν θα σας πω δοκιμασμένες συνταγές, που μου τις είπαν άλλοι συνάδελφοι ρεπόρτερ-ερευνητές, και οι οποίες είχαν αποτελέσματα.:

Μήνες πριν την γέννα θα πρέπει να επισκεφθείτε τον φιλο μας τον κτηνίατρο, να έξετάσει το τετράποδο μωρό σας, αλλά και να σας δώσει τις απαραίτητες συμβουλές.

Αν έχετε κακομάθει πολύ τη γάτα σας (μπλιαχ) η το σκύλο σας ( έχετε πολύ γούστο) και έχουν προβλήματα συμπεριφοράς με ξένους, επισκευθείτε έναν εκπαιδευτή

Όλα θα πάνε καλά
Όλα θα πάνε καλά

Με υπομονή εκπαιδεύστε το ζωάκι σας να μένει ήρεμο δίπλα σας(εμένα σούζα με έχει η ξανθιά) και να το βάζετε συχνά στο δωμάτιο που θα μείνει το νεογέννητο.

Πάρτε κανένα σιντάκι με ήχους μωρουδιακούς πχ κλάμα, κουδουνίστρα,τραγουδάκια κλπ(εμένα αν θέλετε να μου κάνετε δώρο προτιμώ την Μπιγιονσέ)

Βάλτε μια εσωτερική γυάλινη πόρτα ή καγγελόπορτα στο δωμάτιο του μωρού, έτσι ώστε το κατοικίδιο να βλέπει ακριβώς τι κάνετε χωρίς να μπορεί να πλησιάσει

Χρησιμοποιείστε μια κούκλα «μωρό», την οποία θα προσέχετε σαν να ήταν το αληθινό σας μωράκι,και
μιλήστε στο κατοικίδιο για το μωρό με το όνομα που θα του δώσετε για να εξοικειωθεί (καταλαβαίνουμε περισσότερα απ΄όσα νομίζετε)

Βάλτε στο σώμα σας κάποιες φορές ενυδατική κρέμα για μωρά ή baby oil για να συνηθίσει στην καινούρια μυρωδιά

Πείτε σε φίλους που έχουν μωράκια να κάνουν πιο συχνά επισκέψεις στο σπίτι σας

Όταν πάτε, με το καλό , στο μαιευτήριο σιγουρευτείτε ότι τα ζωάκια σας δεν θα μείνουν χωρίς αγάπη και φροντίδα.

Όταν γεννηθεί το μωρό δώστε στο κατοικιδιό σας να μυρίσει πανί βρεγμένο με ούρα (είναι αηδιαστικό, αλλα και  εσεις θάχετε κάποια στιγμή μια πάνα με τσισάκια στο χέρι κ εμείς λειτουργούμε με την μυρωδιά,οπότε κανένας κόπος για κανέναν)

Τη μέρα που θα γυρίσετε στο σπίτι, βάλτε κάποιον άλλο να κρατά τα μωρό για λίγη ώρα, έτσι ώστε να δώσετε την απαραίτητη προσοχή στο ζωάκι σας (άκαρδες μάνες)

Αφού έχει αντιληφθεί την παρουσία του μωρού χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις ή ζηλοτυπίες, προσκαλέστε το κατοικίδιο σας να κάτσει δίπλα σας ενώ εσείς θα κρατάτε το μωρό στην αγκαλιά.

Να μη ξεχάσετε επίσης,μέσα στον πανικό, να κόψετε τα νύχια της γάτας (ξανά μπλιάχ) ή του σκύλου σας (ξανά συγχαρητήρια για το γούστο σας).

Όλα θα πάνε καλα ,σας το λέω ως μάνα προς μάνα!

Τα σέβη μου
Κοκό