Τι θα γινόταν αν…

Σύμφωνα με το μεγάλο Ινδό ηγέτη, Μαχάτμα Γκάντι τα παρακάτω συνιστούν τα 7 αμαρτήματα της κοινωνίας. Στην κοινωνία που αυτός οραματίστηκε οι άνθρωποι δεν πρέπει να έχουν:

Πλούτο χωρίς μόχθο

Απόλαυση χωρίς συναίσθημα

Εμπόριο χωρίς ήθος

 Γνώση χωρίς χαρακτήρα

 Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά

Λατρεία χωρίς θυσία

 Πολιτική χωρίς αρχές

 

2100 χρόνια μετά”Εκάβη, μια πρόσφυγας στη Δήλο”

Ανοίγει έπειτα από δύο χιλιετίες σιωπής το Αρχαίο Θέατρο της Δήλου. Στον ιδιαίτερα φορτισμένο συμβολικά αυτό τόπο, ανεβαίνει η παράσταση «Εκάβη, μια πρόσφυγας στη Δήλο».

Η εικόνα του Αρχαίου Θεάτρου της Δήλου μετά την καταστροφή του, το 88 π.Χ., από τα στρατεύματα του βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη, αλλάζει για δύο βραδιές και φιλοξενεί μετά από 2.100 χρόνια, για πρώτη φορά στην ιστορία του, θεατρική παράσταση από το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου με την Δέσποινα Μπεμπεδέλη.

 

 

Το θέατρο οικοδόμησαν οι Δήλιοι το 3ο αι. π. Χ. ως έκφραση της ανεξαρτησίας τους, αλλά και σε ένα χώρο συνάντησης, συνύπαρξης και ανταλλαγής ποικιλόμορφων πολιτιστικών ιδιωμάτων.

Την Παρασκευή 2 και το Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 2016, για πρώτη φορά μετά από δυο χιλιετίες σιωπής θα ακουστεί σε αυτό τον συμβολικό τόπο, θεατρικός λόγος.

Η παράσταση είναι μια ελάχιστη προσφορά της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και του Δήμου Μυκόνου στην αφύπνιση για το προσφυγικό δράμα που βιώνει η ανθρωπότητα στα νερά του Αιγαίου.
Εκεί εξάλλου, στο αρχαίο θέατρο της Δήλου, εορτάζονταν οι μεγαλύτερες γιορτές του νησιού, με φημισμένους διονυσιακούς τεχνίτες από κάθε άκρη της ελληνιστικής οικουμένης. Εκεί στεφανώνονταν οι πολυάριθμοι πρόξενοι και ευεργέτες της δηλιακής πόλεως και τελούνταν οι αγώνες της ανεξάρτητης Δήλου.

Εκεί, όπου το θαλασσινό κουπί έφερε τις Τρωαδίτισσες για να ενωθούν με τις Δηλιάδες και να υμνήσουν την Άρτεμη, όπως λέει ο Ευριπίδης και όπως πληροφορεί η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων.

Το θεατρικό δρώμενο, που τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου, ανεβαίνει από το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σε σκηνοθεσία Νίκου Καραγέωργου.

Το θέατρο δεν μπορεί να υποδεχτεί πολύ κόσμο και η παράσταση θα γίνει χωρίς τις συνήθεις ανέσεις μιας άλλης σκηνής.

Η παράσταση ξεκινάει στις 18:00 με το  φως της ημέρας .

Continue reading “2100 χρόνια μετά”Εκάβη, μια πρόσφυγας στη Δήλο””

Γυναικείοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα

Όπως είναι γνωστό ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα ήταν αρχικά συνδεδεμένος με τον πόλεμο και βασικά για τον λόγο αυτό οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα δεν είχαν  ιδιαίτερη ενασχόληση με τα αθλήματα. Εξαίρεση στην ενασχόληση με τον αθλητισμό, βέβαια αποτελούσαν οι Σπαρτιάτισσες, οι οποίες θεωρούσαν σημαντική την εκγύμναση των κοριτσιών, ώστε αυτά να βρίσκονται σε καλή φυσική κατάσταση και να γεννούν υγιή παιδιά.

Στις γυναίκες απαγορευόταν κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων ακόμα και να πλησιάσουν στη Αρχαία Ολυμπία.

Continue reading “Γυναικείοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα”

Αθλήτρια για ρεκόρ Γκίνες!

Νίκη Μπακογιάννη - Αργυρή Ολυμπιονίκης Ατλάντα 1996
Νίκη Μπακογιάννη – Αργυρή Ολυμπιονίκης Ατλάντα 1996 στο ύψος γυναικών

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επειδή σε λίγες ημέρες ξεκινούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Ρίο της Βραζιλίας αξίζει και θυμηθούμε και μερικές Ελληνικές επιτυχίες.

Έτσι λοιπόν, σαν σήμερα 3 Αυγούστου 1996, η Νίκη Μπακογιάννη κατάφερε και έσπασε το φράγμα του ύψους των δύο μέτρων στο άλμα σε ύψος γυναικών.

 

 

Συγκεκριμένα με άλμα σε ύψος 2,02 μ. κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα της Αμερικής το 1996.

Αυτό αποτελεί και ρεκόρ για το βιβλίο Γκίνες γιατί η Νίκη Μπακογιάννη είναι η αθλήτρια με τη μεγαλύτερη διαφορά σωματικού ύψους 1,70 μ. και του 2,02 μ. που υπερέβη, δηλαδή 33 εκατοστά ψηλότερα.

Το καναρίνι …που χάθηκε!(video)

Σαν σήμερα γεννήθηκε η Αμέλια Έρχαρτ.

Τα κατορθώματα της, σε μια εποχή μάλλον εχθρική για τις γυναίκες,  θα τα δείτε και θα τα διαβάσετε πιο κάτω.

Εγώ θέλω να σταθώ σε δύο “στιγμές” της ζωής της .

Continue reading “Το καναρίνι …που χάθηκε!(video)”

Σαν σήμερα φτάνει στην Αμερική!

Είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο στον κόσμο, το σύμβολο της ελευθερίας και του αμερικάνικου ονείρου, που επί 100 και πλέον χρόνια υποδεχόταν τα εκατομμύρια των μεταναστών που έφταναν στο Έλις Άιλαντ.

Εμπνευστής του ήταν ο γάλλος ιστορικός Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, που πρότεινε την κατασκευή του μετά τον αμερικανικό εμφύλιο, προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας. Οι Γάλλοι έπρεπε να φροντίσουν για το άγαλμα και οι Αμερικανοί για τη βάση του. Το 1874, ο Φρεντερίκ Μπαρτολντί, έμπειρος γλύπτης σε κατασκευές μνημείων, άρχισε να εργάζεται στο Παρίσι με τη χρηματοδότηση ενός γαλλοαμερικανικού ιδρύματος, ενώ τη στατική δομή του μελέτησε ο Γκιστάβ Άιφελ.

Δέκα χρόνια αργότερα, το άγαλμα ολοκληρώθηκε και στη συνέχεια αποσυναρμολογήθηκε σε 350 κομμάτια για να σταλεί ατμοπλοϊκώς στη Νέα Υόρκη, όπου τοποθετήθηκε -κατόπιν απόφασης του αμερικάνικου κογκρέσου- στην είσοδο του λιμανιού, στη νησίδα Μπελντόε, που σήμερα ονομάζεται Λίμπερτι Άιλαντ. Τα εγκαίνιά του έγιναν στις 28 Οκτωβρίου του 1886.

Το Άγαλμα της Ελευθερίας ζυγίζει 225 τόνους και καλύπτεται από ένα περίβλημα χαλκού. Το ύψος του χωρίς τη βάση είναι 46,5 μέτρα, ενώ με τη βάση διπλασιάζεται. Στο εσωτερικό του, 168 σκαλιά επιτρέπουν την άνοδο στο κεφάλι και άλλα 54 στο χέρι, που κρατάει τον πυρσό.

Από το 1972 η βάση του Αγάλματος της Ελευθερίας φιλοξενεί το Μουσείο Μετανάστευσης, που είναι αφιερωμένο στην ιστορία της μετανάστευσης στις ΗΠΑ. Η επιγραφή στην είσοδο γράφει:

Δώστε μου τους κουρασμένους σας, τους φτωχούς σας,
τις άμορφες μάζες σας που λαχταράνε να αναπνέουν ελεύθερα,
τα άθλια απορρίμματα που βρίθουν στις ακτές σας.
Στείλτε μου τους άστεγους, τους θαλασσοδαρμένους.
Σηκώνω τον πυρσό μου δίπλα στην χρυσή πύλη.

Αυτά βεβαίως τότε γιατί σήμερα …

Αν ζούσε, θα έκλεινε τα 90

Η Μέριλιν, μπορεί να έχει πεθάνει εδώ και πάνω από μισό αιώνα, αλλά η εικόνα της ζει, ακόμα περισσότερο στο διαδίκτυο, όπου φωτογραφίες της πρόωρης ζωής της κυκλοφορούν με ταχύτητες… φωτός.

Ετσι λοιπόν, διατηρείται αθάνατη σε μια κατάσταση αιώνιας νεότητας.

μεριλυν