Ο έρωτας στα χρόνια της αδεξιότητας!

Οι άνθρωποι είναι μόνοι τους. Μόνες γυναίκες από δω, μόνοι άντρες από εκεί. Και αναρωτιέσαι, γιατί δεν βρίσκονται μεταξύ τους; Γιατί τόση μοναξιά;
Απλά, έπαψαν να φλερτάρουν.
Γιατί φοβούνται.
Φοβούνται τα αισθήματά τους (κι’ αν αγαπήσουν περισσότερο τον άλλον;)

Φοβούνται την απόρριψη (κι’ αν μετά από λίγο με βαρεθεί;)

Φοβούνται τις αλλαγές (αγκαλιάζουν το μαξιλάρι τους και νοιώθουν σιγουριά, τη σιγουριά των υλικών)

Φοβούνται την υπερέκθεση (κι’ όταν νιώσω ότι τον αγαπάω πώς θα το πω;)

Φοβούνται την υπερπροσπάθεια (που είναι απαραίτητη για το ευ ζην του ζευγαριού)

Φοβούνται να θαυμάσουν τον άλλον φανερά και να του το πουν αν το αξίζει, φοβούνται το χιούμορ του άλλου ως μη εξερευνήσιμο, φοβούνται να φλερτάρουν (κι’ αν με θεωρήσουν ”εύκολο-η”;) δεν έχουν αυτοπεποίθηση ότι μπορούν να τα καταφέρουν, δεν ξέρουν να προσφέρουν στον άλλον τον χώρο και τον χρόνο του για να ”αναπνέει” μέσα στον δεσμό. Δεν ξέρουν να διακρίνουν τα όρια ανάμεσα στην χρήση και στην κατάχρηση.

Τελικά οι άνθρωποι δεν ξέρουν να παίρνουν αυτό που τους χρειάζεται και που ίσως κάποιος – με τις ίδιες ανάγκες συντροφικότητας – θα τους το πρόσφερε απλόχερα. Και θα το απολάμβαναν και οι δύο.

Καληνύχτα φλερτ….
Καληνύχτα έρωτα….
Καληνύχτα συντροφικότητα….

Πηγή Περσιάδου από τον προσωπικό της λογαριασμό στο fb,χωρίς άδεια)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s