“Κράτα με σφιχτά”

Εκατοντάδες μελέτες πλέον δείχνουν ότι η θετική σύνδεση με τους άλλους μας προστατεύει από το στρες, τις προκλήσεις της ζωής και τα ψυχικά τραύματα. Ισραηλινοί ερευνητές αναφέρουν ότι ζευγάρια με ασφαλή συναισθηματικό δεσμό είναι πιο προετοιμασμένα,  από άλλα  λιγότερο συνδεδεμένα, να τα βγάλουν πέρα με διάφορους  κινδύνους

 Το απλό κράτημα του χεριού του αγαπημένου συντρόφου μπορεί να μας επηρεάσει βαθιά και να καθησυχάσει τους τρομαγμένους νευρώνες του εγκεφάλου. 0 ψυχολόγος Jim Coan από το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια ειδοποίησε ασθενείς γυναίκες που επρόκειτο να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία, ότι, όταν άναβε ένα κόκκινο φωτάκι μέσα στο μηχάνημα, ίσως να αισθάνονταν μια μικρή ηλεκτρική εκκένωση στα πόδια τους — πιθανόν όμως και όχι.

Αυτή η πληροφορία ευαισθητοποίησε το κέντρο του στρες στον εγκέφαλο των γυναικών. Όταν όμως εκείνες κρατούσαν το χέρι του συντρόφου τους, το στρες που καταγράφηκε ήταν μειωμένο.

Όταν δέχτηκαν τη μικρή ηλεκτρική εκκένωση, ανέφεραν λιγότερο πόνο.

Αυτές οι παρατηρήσεις ήταν αξιοσημείωτα ισχυρότερες στα πιο ευτυχισμένα ζευγάρια, σ’ εκείνα που είχαν υψηλούς βαθμούς ικανοποίησης από τη σχέση τους.

Η σχέση με έναν αγαπημένο σύντροφο λειτουργεί προστατευτικά απέναντι στο σοκ, το στρες και τον πόνο.

Τα άτομα που αγαπάμε, λέει ο Coan, είναι οι αόρατοι ρυθμιστές των σωματικών μας διεργασιών και της συναισθηματικής μας ζωής.

 Όταν η αγάπη δεν είναι παρούσα, πονάμε. Πράγματι, η έκφραση «πληγωμένα συναισθήματα» είναι ακριβής, σύμφωνα με την ψυχολόγο Naomi Eisenberger του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας

Οι μελέτες της για την αναπαράσταση των εικόνων στον εγκέφαλο δείχνουν ότι η απόρριψη και ο αποκλεισμός ενεργοποιούν τον πρόσθιο μεταλόβιο έλικα, το ίδιο ακριβώς τμήμα του εγκεφάλου που ενεργοποιεί και ο σωματικός πόνος.

Αυτό το τμήμα του εγκεφάλου ενεργοποιείται όντως με τη συναισθηματική απομάκρυνση από τους κοντινούς μας

. Και όταν νιώθουμε κοντά, όταν αγκαλιαζόμαστε ή κάνουμε έρωτα με τους αγαπημένους μας, πλημμυρίζουμε με τις «ορμόνες της αγκαλιάς», την ωκυτοκίνη και τη βασοπρεσίνη. Αυτές οι ορμόνες φαίνεται ότι ενεργοποιούν τα κέντρα «ανταμοιβής» του εγκεφάλου, πλημμυρίζοντάς μας με χημικές ουσίες ηρεμίας και ευτυχίας, όπως η ντοπαμίνη, ενώ σταματούν στρεσογόνες ορμόνες, όπως η κορτιζόλη.

Έχουμε προχωρήσει πολύ στην κατανόηση της αγάπης και της σημασίας της.

Το 1939, οι γυναίκες ιεραρχούσαν στην πέμπτη θέση την αγάπη ως παράγοντα για την επιλογή συντρόφου. Το 1990, η αγάπη ήταν πρώτη στη λίστα για τις γυναίκες και για τους άνδρες.

Σήμερα και οι φοιτητές πανεπιστημίου λένε ότι η βασική προσδοκία για τον γάμο τους είναι η «συναισθηματική ασφάλεια».

Η αγάπη δεν είναι κερασάκι στην τούρτα της ζωής. Είναι βασική και πρωταρχική ανάγκη, όπως το οξυγόνο και το νερό. Όταν το καταλάβουμε και το αποδεχτούμε, θα φτάσουμε πιο εύκολα στην καρδιά των προβλημάτων στις σχέσεις.

Aπόσπασμα από το βιβλίο «Κράτα με Σφιχτά» εκδόσεις Gutenberg

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s