Γυναικείοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αρχαία Ελλάδα

Όπως είναι γνωστό ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα ήταν αρχικά συνδεδεμένος με τον πόλεμο και βασικά για τον λόγο αυτό οι γυναίκες στην Αρχαία Ελλάδα δεν είχαν  ιδιαίτερη ενασχόληση με τα αθλήματα. Εξαίρεση στην ενασχόληση με τον αθλητισμό, βέβαια αποτελούσαν οι Σπαρτιάτισσες, οι οποίες θεωρούσαν σημαντική την εκγύμναση των κοριτσιών, ώστε αυτά να βρίσκονται σε καλή φυσική κατάσταση και να γεννούν υγιή παιδιά.

Στις γυναίκες απαγορευόταν κατά την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων ακόμα και να πλησιάσουν στη Αρχαία Ολυμπία.

Εξαιρέσεις και όχι μόνο

Φυσικά δεν υπάρχει κανόνας χωρίς τις εξαιρέσεις του.

  • Έτσι μία εξαίρεση ήταν για «παρθένες κόρες» όπως αναφέρει και ο Παυσανίας.
  • Μία δεύτερη εξαίρεση ήταν η ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης ( κάτι σαν να λέμε Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας) ένα τιμητικό αξίωμα που δινόταν από τους Ηλείους σε κάποια γυναίκα κάθε τέσσερα χρόνια για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και όχι μόνο αυτό η κυρία, η ιέρεια της Δήμητρας Χαμύνης δηλαδή, παρακολουθούσε τους αγώνες καθισμένη σε τιμητική θέση, σε ένα μαρμάρινο θρόνο, στο βωμό της θεάς, που βρισκόταν στο στάδιο απέναντι από τις θέσεις των Ελλανοδικών.
  • Μια τρίτη, θα λέγαμε εξαίρεση, ήταν η περίπτωση της Καλλιπάτειρας

Η Καλλιπάτειρα ήταν Κόρη του ξακουστού Ρόδιου ολυμπιονίκη αθλητή Διαγόρα, αδερφή, μητέρα και θεία επίσης σημαντικών Ολυμπιονικών στην αρχαία Ελλάδα, η Καλλιπάτειρα αποφάσισε μετά το θάνατο του άνδρα της να αναλάβει η ίδια την προετοιμασία του γιου της, Πεισίροδου, που ήταν αθλητής στην πυγμαχία, για τη συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Έτσι, τόλμησε να τον συνοδεύσει και στην αρχαία Ολυμπία το 396 π.Χ., στην 96η Ολυμπιάδα, αφού πρώτα η ίδια μεταμφιέστηκε σε γυμναστή.

Πράγματι, η Καλλιπάτειρα κατάφερε να μπει στο στάδιο και να παρακολουθήσει τους αγώνες του γιου της χωρίς να την υποψιαστούν.

Όταν είδε ότι ο γιος της κέρδισε, η Καλλιπάτειρα γεμάτη ενθουσιασμό πήγε να πηδήξει από το περίφραγμα που υπήρχε στο χώρο για τους γυμναστές, για να μπει στο στίβο.

Για κακή της, όμως, τύχη πιάστηκε κάπου ο χιτώνας που φορούσε και αποκαλύφτηκε ότι ήταν γυναίκα.

Έκπληκτοι οι Ελλανοδίκες από την αποκάλυψη αυτή, δε θέλησαν ωστόσο να τιμωρήσουν την Καλλιπάτειρα και τη συγχώρησαν από σεβασμό και θαυμασμό προς την ίδια και προς την ένδοξη οικογένειά της.

Από τότε, όμως, και μετά θεσπίστηκε στην αρχαία Ελλάδα κανονισμός, σύμφωνα με τον οποίο και οι γυμναστές θα έπρεπε να εισέρχονται γυμνοί στους αγώνες, για να βεβαιώνονται οι Ελλανοδίκες για το φύλο τους.

Αθάνατη Ελληνίδα μάνα. Από τότε το ενδιαφέρον για τον κανακάρη τους.

Έτσι, η συμμετοχή στους αγώνες των γυναικών να γίνει με κόλπο, ωραίο κόλπο γυναικείας επινόησης φυσικά.

Ποιο είναι το κόλπο, υπήρχε δυνατότητα για όσες γυναίκες που προέρχονταν από πλούσιες οικογένειες να συμμετάσχουν στα ιππικά αγωνίσματα στην αρχαία Ολυμπία στέλνοντας τα άλογα και τα άρματά τους, μια και νικητής στεφόταν όχι ο ηνίοχος ή ο ιππέας αλλά ο ιδιοκτήτης του άρματος και των αλόγων, δηλαδή οι γυναίκες ιδιοκτήτες.

Αρματοδρομείες με συμμετοχή γυναικών
Αρματοδρομείες με συμμετοχή γυναικών

Με αυτόν τον τρόπο ακόμη και μια γυναίκα θα μπορούσε να αναγορευτεί νικήτρια στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην αρχαία Ελλάδα και να κερδίσει το στεφάνι αγριελιάς, μοναδικό έπαθλο των αγώνων.

Πράγματι, υπήρξαν περιπτώσεις γυναικών που πήραν τη νίκη στην αρχαία Ολυμπία, όπως η Κυνίσκα, κόρη του βασιλιά της Σπάρτης Αρχίδαμου, η οποία ήταν η πρώτη γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα που νίκησε στην αρματοδρομία των τεθρίππων, το 392 π.Χ. Στη συνέχεια βέβαια ακολούθησαν και άλλες, κυρίως Σπαρτιάτισσες.

Αναπαράσταση Αρχαίων Ηραίων
Αναπαράσταση Αρχαίων Ηραίων

Τα Ηραία γίνονταν κάθε τέσσερα χρόνια, ανάμεσα στις Ολυμπιάδες, διοργανώνονταν γυναικείοι αγώνες προς τιμήν της θεάς Ήρας που είχαν περισσότερο θρησκευτικό παρά αθλητικό χαρακτήρα.

Το μοναδικό αγώνισμα στους αγώνες αυτούς ήταν ο δρόμος και έπαιρναν μέρος μόνο ανύπαντρες κοπέλες, οι οποίες χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες ανάλογα με την ηλικία τους.

Οι κοπέλες διαγωνίζονταν στην αρχαία Ολυμπία, ντυμένες με χιτώνα

Και φυσικά οι άνδρες μπορούσαν να παρακολουθήσουν τους αγώνες, τον λόγο τον καταλαβαίνουμε όλοι μας.

Το έπαθλο για τη νικήτρια ήταν ένα στεφάνι ελιάς και ένα κομμάτι από κρέας μιας αγελάδας, που θυσιαζόταν στη θεά.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s