Απεργία δικηγόρων:Τους παντρεμένους που θέλουν διαζύγιο τους ρώτησαν;

 

Η Μαρία και ο Γιώργος είναι συνάδελφοι και πριν λίγες ημέρες απεργούσαν. Και οι δύο ήταν αποφασισμένοι, αν η απεργία συνεχιζόταν, να συμμετέχουν μέχρι τέλος. Και καθώς χρόνια ολόκληρα ήταν στην ίδια δουλειά, είχαν γίνει και φίλοι και μοιράζονταν πολλά προσωπικά τους θέματα.

Έτσι, αφού είχαν χρόνο βγήκαν να πιουν έναν καφέ. Στην αρχή μιλούσαν για τη δική τους απεργία, για τα δικά τους αιτήματα και βέβαια έκριναν πως είχαν απόλυτο δίκιο και έπρεπε να συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι να δικαιωθούν.

Και ξαφνικά ο Γιώργος ρωτάει τη Μαρία:<Οι δικηγόροι ακόμα συνεχίζουν; Μέχρι που θα το πάνε>; <Κι εσένα τι σε νοιάζει>; τον ρωτάει η Μαρία. <Δεν αντέχω άλλο. Μα δεν καταλαβαίνουν το κόσμο>;

Έκπληκτη η Μαρία τον ρωτάει σε τι τον ενοχλεί η απεργία των δικηγόρων. Και αυτοί αιτήματα έχουν και γιαυτό απεργούν. <Μα έχω πάει εδώ και δύό μήνες σε δικηγόρο για να χωρίσω. Με το που πήγα, κήρυξαν απεργία και ακόμα δεν έχει κατατεθεί η αίτηση>. <Ώστε το αποφάσισες οριστικά>; τον ρωτάει με κάποια αμηχανία η Μαρία γιατί δεν ήθελε να τον επηρεάσει σε αυτή την απόφαση που καιρό συζητούσαν και πότε έκανε μπρος και πότε πίσω και για να τον καθησυχάσει του λέει να κάνε υπομονή καθώς η αίτηση διαζυγίου του θα κατατεθεί μόλις λήξει η απεργία.

<Μόλις λήξει>;ρωτάει έντρομος ο Γιώργος. <Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ο τι μέχρι τότε θα θεωρούμε παντρεμένος. Δεκαεφτά ολόκληρα χρόνια άντεξα. Δεν αντέχω ούτε μέρα παραπάνω. Κι ας έφυγε από το σπίτι>. <Μα αφού δεν μένετε μαζί τι σε ενοχλεί; Δεν σε επηρεάζει σε τίποτα>. Μάταια όμως. Ο Γιώργος επέμενε πως αυτή η απεργία είναι η αιτία όλων των δεινών του. Και των υπαρκτών και των ανύπαρκτων. <Ξέρεις τι είναι να λες χωρίζω, να πηγαίνεις στο δικηγόρο και να μη χωρίζεις επειδή έχουν απεργία; Εμένα με ρωτάνε>; <Μα κι εμείς απεργούμε και στη δική μας δουλειά κάποιοι ταλαιπωρούνται> του λέει η Μαρία αλλά εκείνος επιμένει:<Άλλο στη δική μας δουλειά, άλλο σε όλες τις δουλειές, άλλο οι δικηγόροι. Να κάνουν απεργία αλλά τα διαζύγια έπρεπε να προχωράνε>.

Η Μαρία κατάλαβε. Άκρη δεν θα έβγαζε. Μετά από δεκαεφτά χρόνια γάμου που ποτέ δεν είχε καταλάβει πως τα σύννεφα ήταν τόσα πολλά σύννεφο, τώρα δεν πήγαινε ούτε λεπτό παραπάνω.

Ούτε τυπικά δεν άντεχε να νιώθει παντρεμένος. Ήθελε αν ήταν δυνατόν να βγει αμέσως το διαζύγιο. <Να ελευθερωθώ, να αναπνεύσω> της είπε κάποια στιγμή. <Καιρό έκανα υπομονή, έλεγα κάτι θα αλλάξει. Τώρα δεν πάει ούτε δευτερόλεπτο>. <Μα τόσα χρόνια μένατε μαζί, τώρα δεν αντέχεις μια απεργία; Πόσο θα κρατήσει πια>; <Όταν έχεις αντέξει τόσα χρόνια και η μια μέρα είναι πολύ. Κοιμάμαι και ξυπνάω και είμαι παντρεμένος. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό>;

Η Μαρία δεν ήξερε αλλά κατάλαβε πως κάποιοι ξέρουν πολύ καλά. Και μπροστά στη λαχτάρα του διαζυγίου προσπερνούν κάθε δίκαιο αίτημα του κλάδου.

Οι δικηγόροι άραγε γνωρίζουν; Η απεργία βέβαια ασφαλώς και είναι δικαίωμα ιερό.

Όμως και οι παντρεμένοι έχουν δικαίωμα στην ελευθερία.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s