Ημέρα του πατέρα! Σιγά τη τιμή!

Εις τους αιώνες των αιώνων η μάνα είναι χιλιοτραγουδισμένη, χιλιοζωγραφισμένη, της έχουν αφιερωθεί ποιήματα, πεζά, άρθρα, βιβλία και δεν ξέρω τι άλλο. Δικαίως. Είναι ιερή και σαν λέξη μόνο.

Καταλαβαίνεις περισσότερα όταν δεν την έχεις πιά. Οταν ξέρεις ότι δεν μπορείς να την πάρεις τηλέφωνο στην χαρά σου κι εκείνη να χαρεί διπλά ή στην στενοχώρια σου κι εκείνη να σου πεί ¨θές να έρθω εκεί;¨λες και θα πάρει την λύπη από πάνω σου με μαγικό ραβδί. Ή όταν θες κάτι απλό στο σπίτι ” να ρωτήσω την μάνα μου πως γίνεται”

Και όταν τα νεύρα μας είναι χάλια να  μας ρωτήσει τι έχεις, να “ψιλοξεσπάμε” κι επάνω της, “άσε μας ρε μάνα, αμάν ρε μαμά “, αλλά και  πολλές φορές να το θεωρούμε αδιακρισία όχι ενδιαφέρον ή απλή περιέργεια .Ειναι πολλά, μπορείς να γράφεις δίχως τέλος. Tο δια ταύτα είναι απώλεια , κενό και μια λέξη δίχως αντίκρυσμα.Μάνα, μαμά, που να το απευθύνεις? .

Υπάρχει όμως και κάποιος που είναι σχεδόν πάντα στην “απέξω”.
Ο πατέρας μας.
Δεν λέω, από την μάνα μας γεννιόμαστε. αλλά χωρίς πατέρα δεν γίνεται. Γίνεται ;

Ο ρόλος του βέβαια ποικίλει.Ειδικά τα τελευταία χρόνια, ο ρόλος είναι εντελως διαφορετικός, γιατί έχει αλλάξει  η δομή της οικογένειας.

Εγώ όμως θα μιλήσω για την δική μου γενιά, όπου ο ρόλος του πατέρα πάνω-κάτω ήταν ίδιος σε όλες  τις οικογένειες .Εμάς ο πατέρας μου δεν μας πήρε αγκαλιά γιατί φοβόταν μήν του πέσουμε, δεν μας τάισε γιατί φοβόταν μην πνιγούμε, δεν έπαιζε μαζί μας μήπως κατά λάθος χτυπήσουμε. Ομως δεν μας χτύπησε ποτέ,    δεν μας έβρισε,  δεν μας στέρησε τίποτα κι ότι ζητούσαμε το σκεφτόταν (ή έκανε ότι το σκεφόταν) και πάντα με την σύμφωνη γνώμη της μανουλίτσας, με το τρόπο του μας το έκανε.

Μεγάλωνα και ένιωθα  θαυμασμό για εκείνον αλλά δεν του το έδειχνα,θαύμαζα το μυαλό του, την ενεργειά του,την οξυδέρκεια του,την δραστηριοτητά του,τις ικανότητες του, αλλά δεν του το έλεγα. Ειδικά τα πολιτκά, κοινωνικά, εργασιακά, ήταν το φόρτε του κι ας του έλεγα “Άσε μας ρε μπαμπά εσύ όλα τα ξέρεις”. Απειρες φορές όμως είπα, θα ρωτήσω τον πατέρα μου, αυτός θα ξέρει ή θα τον ρωτήσω  τι γνώμη έχει για κάτι.

Οταν  αποφάσισα να παντρευτώ,έκανα νταηλίκια ότι δεν με ένοιαζε η έγκριση του, όμως κατά βάθος την ήθελα. Έπειτα χρειάστηκαν δύο ή τρείς φορές να βρεθεί μαζί του, για να τον θεωρεί το τρίτο του παιδί. Μετά έμεινα έγκυος, γέννησα την κόρη μου κι εκείνος τρελός και παλαβός.Το κοριτσάκι του, έκανε παιδί.

Κάποια φορά έχουμε πάει στο πατρικό μου στη Λαμία, η κόρη μου περίπου οκτώ μηνών και πρέπει να πάμε κάπου με τον άντρα μου(πόσο μου την δίνει αυτή η λέξη,αλλά δεν βρίσκω άλλη τώρα). Δεν μπορούμε να πάρουμε το παιδί μαζί μας και στο σπίτι είναι μόνο ο μπαμπάς μου, οπότε λέω άσε δεν πάμε.

Τότε γίνεται το ανήκουστο, ακούω τον πατέρα μου να λέει ότι θα κρατήσει εκείνος το παιδί.” Ασε ρε μπαμπά, εσύ δεν κράτησες ποτέ εμάς, θα κρατήσεις το μωρό;”, του λέω γελώντας.Μου απαντάει σοβαρά, να πάμε στην δουλειά μας και να μην έχουμε έννοια για το παιδί.Μας ψιλοέπεισε,φύγαμε και μέχρι να γυρίσουμε είχαμε πάρει εκατό τηλέφωνα.

Καταλαβαίναμε ότι όλα ήταν εντάξει, αλλά δεν φανταζόμασταν ότι μπαίνοντας σπίτι θα βρίσκαμε το παιδί με τον μπαμπά, να γελάνε και να παίζουν. Ποιός να μου το έλεγε.!

Πέρασαν κάποια χρόνια, μεγάλωσα εγώ,  αλλά μεγάλωσε κι ο πατέρας μου.Πήρε σύνταξη, σιγά -σιγά αποσύρθηκε από τις δραστηριότητες του, τα ενδιαφεροντά του.Περνούσε περισσότερες ώρες στο σπίτι κι εμένα τελικά αυτό δεν μου άρεσε.

Που ήταν ο αεικίνητος, ο δραστήριος άνθρωπος που ήξερα και θαύμαζα;

Δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ κι αυτό μου δημιουργούσε εκνευρισμό, με απότέλεσμα να του φωνάζω και να του λέω σύνελθε (λες κι ήταν άρρωστος).Τον μάλωνα κι εκείνος  χαζογέλαγε και μου έλεγε “εντάξει Σισσούλα μου”. Ημουν η Σισσούλα του ακόμη.

Τι να θυμηθώ, που κοτζάμ γαιδούρα πλέον, όταν έφευγα επαγγελματικά ταξίδια, μ’έπαιρνε τηλέφωνο  να με ρωτήσει αν έφαγα και άν έχω πάρει ζακετάκι μαζί μου, να μην κρυώσω. Κάποιες άλλες φορές, φορτωμένη από την δουλειά ή έχοντας τις κακές μου,  να χτυπάει το κινητό συνέχεια! Ο μπαμπάς. “Αμάν ρε μπαμπά , δεν μπορώ τώρα θα σε πάρω εγώ”. Καλά Σισσούλα, αφού είσαι καλά, είπα μην έπαθες τίποτα .

Θυμάμαι πάλι, πόσο καμάρωνε που έλεγαν όλοι ότι μοιάζουμε.Κι εγώ καμάρωνα και ήμουν υπερήφανη όταν μου μιλούσαν για εκείνον.
Πέρασαν κι άλλα χρόνια.Πρόβλημα με την καρδιά, εντατική,νοσηλεία στην Αθήνα.Ενώ πάει καλά , αρχίζει να κάνει “κενά”. Συμβαίνει συχνά λένε οι γιατροί.(Σε κοντινό νοσοκομείο η μαμά μου, βαριά, χωρίς μέλλον.).

Σε λίγες ημέρες φεύγει η μαμά μου χωρίς να του το πούμε. Εγώ χάλια μεν, αλλά ο μπαμπάς μου λέω θα συνέλθει .
Ενα πρωί, χτυπάει το τηλέφωνο και μου λένε ο πατέρας σου έφυγε. Τι λέτεμωρέ;Που πήγε ομπαμπάς μου και έφυγε;   Ούρλιαζα. Χτυπιόμουν.Είχα μουδιάσει.
( Ήταν ακριβώς δύο μήνες μετά την μαμά μου.).

Γιατί έφυγε χωρίς να μπορέσω να του πώ ..πόσα πράγματα;  Γιατί έφυγε χωρίς να του πω ότι ήμουν υπερήφανη γι’αυτόν;   Γιατί έφυγε χωρίς να κάνω γι’αυτόν ..όσα ήθελα; Χωρίς να είμαι δίπλα του. Ότι τον αγαπούσα το ήξερε, δεν ήξερε όμως πόσο  τον εκτιμούσα. (Μην μπερδεύστε αγάπη και εκτίμηση δεν πάνε πάντα μαζί).
Απώλεια, κενό.!

Άλλη μία λέξη που δεν θα έχει πλέον  αντίκρυσμα.Θα υπάρχει στο λεξιλόγιο μου μόνο αναφορικά και σε παρελθόντα χρόνο.Πονάει κι αυτό.

Οι μπαμπάδες έχουν την θέση τους στις καρδιές μας .Αλλά ας μην μείνουμε μόνο σ’αυτό και βέβαια ας μην μείνουμε στην γιορτή του πατέρα 19/6 .

Σιγά την τιμή.

Πόσες μέρες του χρόνου είναι αφιερωμένες σε κάτι ;  Ημέρα  των λουλουδιών, για τις ακτές, για την καρέτα -καρέτα,για την θάλασσα,τον ουρανό,τα άστρα και δεν ξέρω τι άλλο.
Ας  κάνουμε κάτι και γι αυτούς,ας μην είναι άγαλμα ή πίνακας ή ποιήμα.

Εχω  μια ιδέα :

Δείξτε τους ότι τους αγαπάτε και  πείτε τους ότι είναι σημαντικοί και πολύτιμοι για εσάς.

Εξ άλλου,όπως είπε ένα σοφός “ένας άνδρας είναι εύκολο να γίνει πατέρας,  δύσκολο είναι να γίνει μπαμπάς”

Μπαμπά μου!
(Είμαι πολύ χαρούμενη που η κόρη μου  στα τριάντα της, λέει  ο μπαμπάς μου, τον πατέρα της!)

Το κείμενο είναι της Σίσσυς Χριστοπούλου! 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s