Συγκάτοικοι χωρίς συναίνεση

Πρώτα θα σας πω μια ιστορία ,πριν καταλήξω εκει που θέλω

Οταν λέμε περιστέρια ο νούς μας πάει στην Τήνο. Η παλιότερη γραπτή πηγή που  αναφέρει το χτίσιμο των περιστεριώνων χρονολογείται από το 1726 αλλά σίγουρα ξεκίνησαν να χτίζονται πολλοί νωρίτερα. Και οι περιστεριώνες και η εκτροφή περιστεριών έφτασε στην Τήνο αλλά και σε άλλα κυκλαδονήσια, από τους Ενετούς κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας τους.

Οι κάτοικοι της Τήνου είχαν αναπτύξει την περιστεροτροφία με μεγάλη για την εποχή γνώση . Μετά τον τρύγο των σταφυλιών, έπαιρναν το μούστο για κρασί, συνέχιζαν εκμεταλλευόμενοι ό,τι απέμενε για τσίπουρο. Στο τέλος, αφού στέγνωναν τα υπολείμματα, τα πήγαιναν για αλώνισμα. Έτσι κατάφερναν και μάζευαν όλα τα κουκούτσια από τα σταφύλια. Με αυτά συμπλήρωναν την τροφή των περιστεριών! Τίποτε δεν πήγαινε χαμένο. Φυσικά, χρησιμοποιούσαν -στη συνέχεια- τις κουτσουλιές των περιστεριών και για τη λίπανση των αμπελιών.

Άλλωστε, ένας από τους κυριότερους λόγους της παρουσίας των περιστεριών ήταν, όπως φαίνεται, η χρησιμοποίηση της κουτσουλιάς τους για λίπασμα. Έτσι, η Τήνος έκανε εξαγωγές κουτσουλιάς. Κι ας μη φανεί κάτι τέτοιο περίεργο μια και το γουανό της Χιλής από κουτσουλιές προέρχεται.

Το μαλακό κρέας των μικρών περιστεριών (πιτσούνια), ήταν συμπλήρωμα πρωτεϊνών στην τροφή των κατοίκων οι οποίοι έκαναν και  εξαγωγές των πιτσουνιών σε αλμύρα, ιδιαίτερα στη Σμύρνη.

Τα περιστέρια σύμφωνα με μελέτες, έχουν στον εγκεφαλό τους  ένα σύστημα GPS., που τους δίνει την ικανότητα να προσανατολίζοντε εύκολα.Το μυστικό λοιπόν των περιστεριών, δεν έχει να κάνει ούτε με την όραση, ούτε με την οσμή, αλλά με την αντίληψη του γεωμαγνητικού πεδίου που διαφέρει από σημείο σε σημείο πάνω στη Γη. Ουσιαστικά, τα εν λόγω πουλιά, διαθέτουν μία έκτη αίσθηση, για την οποία οι επιστήμονες ελπίζουν να μάθουν ακόμα περισσότερα στο μέλλον.

Για για να είμαι ειλικρινής, δεν με νοιάζει καθόλου.

Απλά έκανα ένα πρόλογο ενημερωτικό.

Αυτό που με νοιάζει, είναι η απίστευτη βρώμα τους. Το ελεεινό γουργουρητό τους. Το πάχος τους που θυμίζει κοτοπουλάκια κι όχι πουλάκια.Η συνεχής αναπαραγωγή τους. Το θράσος τους να πετάνε πάνω από το κεφάλι σου ή ακόμη χειρότερα κατ’ευθείαν στην μούρη σου. Να σε κουτσουλάνε στα καλά του καθουμένου και να μην σου φτάνει ένα υγρό μαντηλάκι να σκουπιστείς ΑΛΛΆ ένα πακέτο (άσε η μπόχα). Οσες φορές μου έτυχε, μου λέγανε “άντε βρε, τύχη είναι και λεφτά”.Τελικά ήταν μόνο σκ..τά.

Γιατί τόσα πολλά πιά. Ας ήταν λιγότερα. Καλά κάνει η Coco και θέλει να τα κυνηγάει.

Α, μην με πάρετε από την μούρη, γιατί τα κατηγορώ και δεν τα θέλω, άρα δεν είμαι ζωόφιλη.

Είμαι και πολύ μάλιστα. Αλλά θέλω να είναι επιλογή μου, να καθαρίζω κουτσουλιές στην βεράντα μου, άν ήθελα θα  είχα ένα οικόσιτο πουλί.

Σέρνουν και κάποιες αρρώστειες και γιατί όχι, αφού ένα καναρινάκι έχεις και θα βάλεις τις βιταμίνες του,τα απαραίτητα του.Αυτά τρώνε ότι νάναι. Βλέπεις τα αδέσποτα σκυλιά όλο και κάποιος σύλλογος θα τα μαζέψει ή κάποιος ιδιώτης.  Αυτά ? Κανένας. Ρε γα..το, ούτε ένα χαριτωμένο τσίου-τσίου δεν κάνουν, παρά μόνο αυτό το ανατριχιαστικό γουργουρητό.Τι να πώ !

Μήπως να έκαναν οι δήμοι περιστεριώνες παντού, τουλάχιστον να ήμαστε ήσυχοι ότι δεν θα φωλιάσουν σε καμμιά εσοχή στο μπαλκόνι μας, πίσω από καμμιά  γλάστρα ή σε κανένα παντζούρι?

Εξ άλλου αυτά που χρησιμοποιούνται  σαν σύμβολα ειρήνης και ελευθερίας είναι ειδικά εκπαιδευμένα.

Ας με συγχωρέσουν  οι απανταχού περιστερόφιλοι.

Το κείμενο είναι της Σίσσυς Χριστοπούλου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s