Σοκολατόπιτα για κάθε “νόσο”

Η Μαρίνα πήγε για πρώτη ημέρα στη νέα της δουλειά.

Είχε απολυθεί πριν 15 ημέρες από την προηγούμενη στην οποία εργαζόταν 20 ολόκληρα χρόνια. Το σοκ της απόλυσης ήταν τεράστιο και για μέρες ολόκληρες δεν μπορούσε να φάει. Με δυσκολία κατάφερνε να τρώει τόσο,όσο να επιβιώνει.
Το ότι θα βρει τόσο γρήγορα δουλειά, με πολύ λιγότερα λεφτά βέβαια, δεν το φανταζόταν και ούτε η ίδια μπορούσε να το πιστέψει. Την βασάνιζε το γιατί για την προηγούμενη δουλειά της και σιγά σιγά και η κόπωση από την ανορεξία.


Όταν πήγε στη νέα δουλειά όλοι οι νέοι συνάδελφοί της την καλοδέχτηκαν. Ολοι βέβαια στα όρια του μέτρου. Εκτός από μία. Την Ντίνα, την οποία μάλιστα έτυχε να την γνωρίζει περισσότερο καθώς είχαν γνωριστεί και παλιότερα στον επαγγελματικό περίγυρο.
Η Ντίνα λοιπόν δεν περιορίστηκε στο πρώτο καλωσόρισμα της Μαρίνας. Μετά από μια ώρα ξαναπλησίασε στο γραφείο της και τη ρώτησε πως νιώθει, πως περνάει και άλλα σχετικά. Έπιασαν τη κουβέντα και πολύ γρήγορα η Ντίνα έτρεξε στο ψυγείο και έφερε ένα ταψί με σοκολατόπιτα.
“Θα φας” είπε επιτακτικά στη Μαρίνα. “Να τελειώσει να πάρω το τσέρκι. Τους άλλους τους έχω ταίσει όλους τώρα θα το τελειώσεις εσύ”.
Η Μαρίνα ένιωθε σαν το θύμα που έπρεπε να φάει ένα σχεδόν ολόκληρο ταψί σοκολατόπιτας για να πάρει η Ντίνα το τσέρκι. Κατάφερε να φάει τρεις τέσσερις κουταλιές αλλά ως εκεί. Δεν μπορούσε άλλο.
Η Ντίνα πήρε το ταψί το έβαλε στο ψυγείο και μετά από μία ώρα πάλι τα ίδια. Πήγε με το ταψί στο γραφείο της Μαρίνας και της ζήτησε να συνεχίσει το έργο. Η Μαρίνα τώρα συνέχισε με μεγαλύτερη διάθεση. Σαν η προηγούμενη δόση να της είχε ανεβάσει και τη διάθεση.

Υπέροχος τρόπος χειραγώγησης
Υπέροχος τρόπος χειραγώγησης

”Είδες”; της λέει η Ντίνα. “Η σοκολατόπιτα όλα τα θεραπεύει”. Μετά από λίγο κατέβηκε ο προϊστάμενος στο γραφείο. “Πριν πεις λέξη”, του είπε η Ντίνα που είχε ιδιαίτερη άνεση μαζί του, “θα φας πρώτα σοκολατόπιτα”. Εκείνος γέλασε και της απάντησε: “τέτοιους όρους τους δέχομαι αδιαμαρτύρητα” .
Μετά από λίγο ήρθε ένας νεαρός συνάδελφος. Με την κοπελιά του δεν τα πήγαινε πού καλά τελευταία και η Ντίνα, που και αυτό βέβαια το ήξερε, του έδωσε ένα κουτάλι και του είπε επιτακτικά:”Φάε. Θα σου φτιάξει τη διάθεση” . Μετά ήρθε και η καθαρίστρια να ελέγξει το χώρο. Η Ντίνα ξέσπασε στα γέλια και την καθησύχασε. “Το τελευταίο ταψί είναι αυτό. Τα άλλα τα φάγαμε. Δεν θα ξαναλερώσουμε”.
Και της έδωσε βέβαια και ένα κουτάλι για να αδειάσει επιτέλους το ταψί.
Μα καλά πόσα ταψιά φάγατε, τη ρώτησε η Μαρίνα. <Εφτά>, της απάντησε η Μαρίνα. “Πριν τέσσερις ημέρες ήταν του Αγίου Κωνσταντίνου και όλοι που γιόρταζαν έφεραν σοκολατόπιτα, γιατί είναι για όλους.
Ότι πρόβλημα έχεις, με τη σοκολατόπιτα περνάει. Έχεις νεύρα; Να πως χαλάρωσε ο προϊστάμενος, Μελαγχολία για το κορίτσι σου; Κοίτα τον μικρό απέναντι. Φώτισε πάλι το πρόσωπό του. Δεν θέλεις να δουλέψεις; Δες την κυρά Λίτσα την καθαρίστρια. Πλένει και το ταψί για να μου το δώσει καθαρό. Ή εσύ νομίζεις πως εδώ μέσα είμαστε όλοι χαλαροί και ωραίοι από τη φύση μας; Τώρα που τελείωσε η σοκολατόπιτα τώρα θα δεις πως θα αλλάξουν όλα”.
Και είχε δίκιο. Τις επόμενες ημέρες άρχισε να παρατηρεί και τελικά έβγαλε το συμπέρασμα: “Αν θέλεις να είναι όλα καλά και όλα ωραία, σε κάθε περίσταση, σε κάθε τομέα, σε κάθε σου σχέση, επαγγελματική ή προσωπική, να έχεις πάντα υπόψιν τη δράση της σοκολατόπιτας.
Τους βάζει όλους υπό έλεγχο και σε καταστολή. Φτάνει βέβαια να μην το ξέρουν από πριν. Εσύ αθώα τους τη σερβίρεις και σιγά σιγά όλα πάνε όπως τα κατευθύνεις.
Μόνο μην το παραλέτε και μας πάρουνε χαμπάρι. Απλά δοκιμάστε τη μέθοδο.

Το κείμενο έγραψε η Μαρία Παπαδοπούλου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s