Ο ήρωας της Χρυσάνθης!

Μη μου πεις πως δεν μπορείς, εγώ γνώρισα ένα πλάσμα που όλα τα μπορεί…
Και μπορεί και κάτι παραπάνω που ποτέ δεν έμαθε, μπορεί ποτέ να μην το μάθει…
Μου έδωσε λόγους για να αγαπήσω τη ζωή, λόγους να χαμογελώ!
Σχεδόν μου φώναξε πως δεν έχω δικαίωμα να γκρινιάζω για τα ανούσια, για τα καθημερινά!

Με κοίταξε μέσα στα μάτια και ήταν σαν να μου είπε “η ζωή είναι όμορφη κι εγώ θα την ρουφήξω, θα την αρπάξω και θα την φέρω στα μέτρα μου”. Κι εγώ αναρωτήθηκα πως ζούσα μέχρι σήμερα με δεδομένα κι αυτονόητα, τίποτα δεν είναι δεδομένο, αυτό το καθημερινό στο οποίο δεν δίνεις σημασία μια μέρα μπορεί να θέλει πολύ δουλειά και δύναμη για να το κάνεις! Μα το μαγικό είναι αυτό να συμβαίνει χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς!
Δεν ζητάει τίποτα, δεν απαιτεί. Τον γνωρίζεις κι ερωτεύεσαι ….τη δύναμη της ψυχής του, το χιούμορ του, το χαμόγελο του, την αγκαλιά του, το βλέμμα του, το άγγιγμα του…
Σε φωνάζω ήρωα όχι γιατί προσπαθείς συνεχώς για πράγματα που εμένα μου είναι εύκολα αλλά γιατί ζεις σε μια χώρα που σε θεωρεί αόρατο, ενώ εσύ συνεχίζεις να προσφέρεις σε αυτή και να προσπαθείς χωρίς να εγκαταλείπεις την καθημερινότητα σου, χωρίς να εκμεταλλεύεσαι καταστάσεις γιατί έχεις αξιοπρέπεια περισια!

Σε έχω αγαπήσει όχι γιατί σε λυπάμαι αλλά γιατί μου έδειξες πως μάλλον έπρεπε να λυπάμαι τον εαυτό μου για τις στιγμές που ένιωσα πως όλα τελείωσαν, πως δεν αξίζω τίποτα, για τις στιγμές που πνιγόμουν σε μια κουτάλια νερό….

Σε σέβομαι γιατί είσαι άνθρωπος σπάνιος… Κι αν επηρέασες την δική μου σκέψη τόσο που σε έζησα για λίγο, σκέφτομαι πόσο τυχεροί είναι οι φίλοι σου και οι συγγενείς σου! 

Δεν σκέφτηκα στιγμή πως είσαι διαφορετικός….
Σκέφτηκα όμως πόσα ανάπηρα μυαλά πέρασαν από τη ζωή μου και χαμογέλασα γιατί νιώθω τόσο τυχερή που σε γνώρισα…!!!

Απόψε πετάω στη φωτιά τα ψεύτικα βλέμματα και κρατάω το δικό σου… καθάριο κι αληθινό…!

Είσαι έμπνευση φίλε μου γιατί δεν γίνεται να είσαι κάτι άλλο….!

Το κείμενο είναι της  Χρυσάνθης Βαμβακίδη  από www.azima.gr/

Η Χρυσάνθη Βαμβακίδη …….έζησε τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής της στο Ηράκλειο της Κρήτης προσπαθώντας να μάθει τα φυτά,Τεχνολόγος γεω-πόνος μα εσύ κράτα μόνο το πόνος, θα σπουδάζει όσο θα υπάρχουν οι αιώνιοι! Τινάζοντας το σκουλαρίκι της έζησε για λίγο στην Αθήνα, πέρασε σαν ελεύθερη χορογραφία από θέατρα,τυροπιτάδικα κι άλλα πολλά για να επιστρέψει στην εξωτική Λάρισα! Σου χαμογελά από ένα ανήλιο υπόγειο μιας λάντζας κάποιου τσιπουράδικου, αλλά σου χαμογελά!!! Δηλώνει κυρά κι αρχόντισσα όπου υπάρχει τρέλα!
Αισιοδοξεί για τα καλύτερα, γελάει δυνατά,αγαπάει το κόκκινο χρώμα, την βροχή και τους ανθρώπους, λατρεύει τον μπαμπά, δεν ζει χωρίς τη μαμά, δακρύζει στη σκέψη του αδερφού της… θέλει να πεθάνει από έρωτα και θέλει να γίνει μάνα…! Σας αγαπάει μα δεν παντρεύεται!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s