Με τι μοιάζουν οι πρώην σας;

Πες ένα ζώον που αρχίζει από” Π” ρώτησε μια μέρα ο Γιώργος και πριν προλάβει κανένας άλλος να απαντήσει, απάντησε μόνος του: “Η πρώην”
Αμέσως όλοι και όλες συμφώνησαν έστω κι αν καθένας άλλαζε κατά περίπτωση το άρθρο αλλά το “πρώην” έμενε ίδιο.
Μα όλοι και όλες οι πρώην; Και κανένας να μην έχει καμία διάθεση να διαφοροποιηθεί;
Κανένας δεν ένιωθε πως είχε και ο ίδιος μια μερίδα ευθύνης; Κανένας να μην έχει τίποτα καλό επάνω του και όλοι και όλες να είναι ένα ζώο;
Βέβαια κανένας δεν διευκρίνισε τι ζώο ήταν.

Να ήταν άραγε προβατάκι που κάποτε ξύπνησε και έγινε λύκος;
Να ήταν γάτα που αρχικά ήταν ναζιάρα αλλά ξαφνικά έβγαλε νύχια;
Να ήταν ένα μοσχαράκι που από την αρχή είχε ένα απλανές βλέμμα, αλλά που ο άλλος ντε και καλά περίμενε να αλλάξει και να σπινθηροβολήσει;
Να ήταν γαϊδουράκι που τα κουβαλούσε όλα υπομονετικά αλλά κάποτε άρχισε να κλωτσάει;

Όχι κανείς δεν διευκρίνισε και στο μόνο που μάχονταν ήταν πως ο δικός τους ή η δικιά τους ήταν το μεγαλύτερο ζώο από όλα τα άλλα.

Βέβαια αυτό είχε και τη καλή του πλευρά γιατί δεν υπήρχαν μελοδράματα και δάκρυα απελπισίας από τον αναπάντεχο χωρισμό αλλά μόνο διάθεση ανελέητης κατηγορίας για ότι πριν λίγο διάστημα ήταν το έτερον ήμισυ της ζωής τους.

Μόνο μία, η Μαρίνα τόλμησε να πει πως με τον πρώην της διατηρούσε πολύ καλή σχέση και πως ήταν ένας εξαιρετικός τύπος. Τι το ήθελε; Την κοίταξαν όλοι με απορία και, σαν να άκουγαν κάποιον εξωγήινο τη ρώτησαν με ομοβροντία. Καλά πως μπορείς; Μα μια χαρά περάσαμε, μια χαρά χωρίσαμε, γιατί να μην είμαστε φίλοι;

Φταίμε και οι δύο
Φταίμε και οι δύο

Άλλη ερώτηση δεν δέχτηκε γιατί όλοι είχαν ήδη προχωρήσει να θεοποιούν προς το παρών το σημερινό έτερον ήμισυ τους.
Μέχρι βέβαια να γίνει και αυτό παλιό και να το κατατάξουν στη κατηγορία των τετράποδων. Προς το παρών όμως παρέμενε δίποδο και προφανώς διατηρούσε τα σωστά χαρακτηριστικά από κάποιο ζωάκι κι έτσι το ήμισύ του παρέμενε ευχαριστημένο.

Εκεί όμως που όλοι είχαν την ικανοποίηση πως είχαν αποκαθηλώσει για μια ακόμα φορά τον και την πρώην τους και με κάποιο τρόπο τους είχαν εκδικηθεί, εκεί ο Γιώργος άρχισε, όπως συνήθιζε άλλωστε, να μουρμουράει πως εκείνος έφταιγε, πως είχε δίπλα του το τέλειο και το άφησε να φύγει, πως ήταν ο ίδιος ένα ζώον και μισό και δεν καταλάβαινε τι είχε δίπλα του. Τι το ήθελε;

Απόλυτη σιωπή. Μούγκα όλοι.
Σαν να άρχισαν όλοι να σκέφτονται τι είχαν και τι έχασαν. Σαν να επαναξιολογούσαν από την αρχή. Και σιγά σιγά τα περισσότερα πρώην ζωάκια άρχισαν να παίρνουν και κάποια καλά χαρακτηριστικά.
Τόσα που ξαφνικά άρχισαν να ξαναμοιάζουν με ανθρώπους και μάλιστα με κάποια καλά στοιχεία.

Αχ βαχ.
Τελικά αυτός ο έρωτας δεν φτάνει που μας κάνει όλους ανάλαφρους θέλει και σοβαρότητα όταν τον έχουμε…όταν δεν τον έχουμε ίσως να είναι και το πιο βολικό να παίρνει τη μορφή κάποιου τετράποδου.
Από τα μελοδράματα άλλωστε χίλιες φορές.

Το κείμενο έγραψε η Μαρία Παπαδοπούλου

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s