Ψυχολογία

 

Ψυχανάλυση: αναγκαιότητα ή μόδα;
Ψυχανάλυση: αναγκαιότητα ή μόδα;

Έχετε κάνει Ψυχανάλυση?

Στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, ή αναζήτηση ψυχολογικής βοήθειας από έναν ειδικό ..τον γνωστό και ως Ψ ,προβάλλεται πλέον όλο και περισσότερο, ως η καλύτερη λύση, όταν κανείς ταλαιπωρείται από διάφορα ψυχολογικά συμπτώματα ( άγχος, καταθλιπτική διάθεση, κρίσεις πανικού, ξεσπάσματα θυμού ,φοβίες), όταν αντιμετωπίζει συγκρούσεις και δυσκολίες στις σχέσεις του, προβλήματα ως γονιός ή υποφέρει από ψυχοσωματικές ασθένειες .

Σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν ,που η επίσκεψη στον ψυχολόγο και πολύ περισσότερο στον ψυχίατρο, αντιμετωπίζονταν από την κοινωνία με φόβο ,επικριτική διάθεση ,η αμυντική διακωμώδηση (ο τρελός και ο τρελό γιατρός), τα τελευταία χρόνια, ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα ψυχικά προβλήματα και την Ψυχοθεραπεία έχει αλλάξει ριζικά.

Πλέον δεν αποτελεί ταμπού το να παραδεχτεί κανείς ότι έχει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα και η κοινή γνώμη έχει ευαισθητοποιηθεί αρκετά αναφορικά με τις ψυχικές ασθένειες.

Η δε ψυχοθεραπεία έχει από ενοχοποιηθεί και χαίρει αρκετά ευρείας αποδοχής.

Στα  ΜΜΕ βρίσκουμε  διάφορες αναφορές σχετικά με την ψυχική υγεία ,οι άνθρωποι παραδέχονται πολύ πιο εύκολα ότι έχουν επισκεφθεί κάποιον ειδικό ,και το επάγγελμα του Ψυχοθεραπευτή έχει αποκτήσει πολλά ,έως παρά πολλά ,για την ελληνική πραγματικότητα μέλη.

Ανάμεσα στις συνηθισμένες ερωτήσεις που συχνά ένας  δημοσιογράφος  απευθύνει σε κάποιο δημόσιο πρόσωπο όταν του παίρνει συνέντευξη είναι και το αν ,σε κάποια δύσκολη φάση της ζωής του, έχει σκεφθεί  να  απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό της ψυχικής υγείας.

-Έχετε κάνει ψυχανάλυση? –τον ρωτά.

Και αρκετά συχνά πλέον  η απάντηση είναι καταφατική, και η εμπειρία αναφέρεται ως θετική, συνήθως…

Αξίζει βέβαια να προσέξουμε ότι, τις περισσότερες φορές,  η πλειοψηφία αναφέρεται σε μία διαδικασία που έχει ήδη ολοκληρωθεί στο παρελθόν, και συχνά έχει κανείς την αίσθηση πως αυτή η προσωπική εξομολόγηση ,αποτελεί κομμάτι μίας συγκεκριμένης εικόνας που το άτομο, συνειδητά η μη, επιθυμεί να προβάλλει .

Στον αντίποδα λοιπόν της Ψυχοθεραπείας ως ταμπού βρίσκουμε την Ψυχοθεραπεία ως μόδα.

Μήπως όμως και αυτή η στάση δεν είναι μία ακόμη παρεξήγηση της ουσίας της ψυχοθεραπείας, και μπορεί να αποβεί δυνητικά εις βάρος της ?

Αναμφίβολα η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης απέναντί σε θέματα ψυχικής υγείας και η θετική αποδοχή της ψυχοθεραπευτικές εργασίας είναι πολύ σημαντική και αναγκαία.

Είναι όμως εξίσου σημαντικό να γίνει κατανοητό, ότι η ψυχοθεραπεία ,και ο τι αυτή υπόσχεται, δηλαδή απαλλαγή από ψυχολογικά συμπτώματα αλλά και κυρίως ψυχική αλλαγή και τροποποίηση του πως σχετιζόμαστε με τον εαυτό μας και τους άλλους, δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη υπόθεση.

Είναι μία μακροχρόνια διαδικασία ,συχνά επίπονη, είναι ένα ταξίδι εσωτερικής εξερεύνησης και αναζήτησης , είναι μία προσωπική Οδύσσεια.

Και ως τέτοια είναι μία πολύ προσωπική υπόθεση με εξατομικευμένους χρόνους -γιατί ο καθένας είναι ξεχωριστός- και εξατομικευμένους στόχους.

Και φυσικά, δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει κανείς να ντρέπεται ,ούτε και να το κρύβει.

Δικαιούται να είναι περήφανος για την προσπάθεια που κάνει και συχνά και για το αποτέλεσμα. Και δικαιούται και να το εμπιστεύεται. και να το μοιράζεται.

Θα ήταν όμως ίσως σημαντικό , η εμπειρία της ψυχοθεραπείας να μην προβάλλεται ως ένα ακόμη  αξεσουάρ της εικόνας μας _στα πλαίσια της ναρκισσιστική μας κοινωνίας _ αλλά ως μία προσωπική και ιδιαίτερη διαδρομή στο ταξίδι μας στην ζωή. που συμβάλλει στην προσωπική μας  ολοκλήρωση και αυτοπραγμάτωση.

 

Το κείμενο έγραψε η φίλη μου Ελένη Γυφτοπούλου (Ψυχαναλύτρια-Ψυχοθεραπεύτρια,  Σισίνη 33 Χίλτον, 2107210621). Σκέφτηκα μιας και λύνει όλες τις δικές μου απορίες περί ψυχανάλυσης, γιατί να μη μοιραστώ τις απόψεις της μαζί σας.